4.5

Borsten en eitjes bestaat uit twee delen die gezien kunnen worden als ‘borsten’ en ‘eitjes’, zoals de titel al aangeeft. In het eerste deel draait het rond de zus van Natsuko die een borstvergroting wilt en in het tweede deel rond Natsuko zelf die twijfelt of ze een kind wil via een spermadonor.

Het eerste deel bevindt zich ongeveer 10 jaar eerder plaats dan het tweede. Het verhaal wordt afgewisseld met dagboekfragmenten van Midoriko, de dochter van Natsume’s zus. Deze fragmenten laten je dieper nadenken over hoe bepaalde dingen als vanzelfsprekend worden gezien als je opgroeit als vrouw, maar dus eigenlijk in vraag worden gesteld door Midoriko.

In het tweede deel strugglet Natsuko met eenzaamheid en de vooroordelen in de (Japanse) maatschappij rond single ouderschap, aseksualiteit, armoede, auteur zijn en de ongelijkheid tussen man en vrouw. Verder wordt er nagedacht of het ethisch is om effectief een kind op de wereld te zetten en hoe egoïstisch dit eigenlijk is, maar dat toch velen het doen. En hoe je als moeder eigenlijk geen man nodig hebt om een kind op te voeden.

Ik vond het een zeer boeiend boek omdat het verschillende maatschappelijke aspecten in vraag stelt via een feministisch kader. Ik vond het leuk om mij onder te dompelen in Japan en Tokyo. Het boek is vaak poëtisch geschreven, met veel focus op de omgeving. Soms gebeurt er niets, enkel de waarnemingen door Natsuko. Het is een vrij lang boek, dus je moet wel aan de schrijfstijl zijn, maar voor mij was die alvast goed! Het einde vond ik nogal gehaast in vergelijking met de rest van het boek.

Ik zal zeker nog meer boeken lezen van Mieko Kawakami!

"Morgen is vroeg genoeg om over morgen na te denken."

"Wat is het nut van een pad dat je zonder aarzeling kunt bewandelen?"