Het gewone leven in een historisch perspectief

Een mooi boek, waarin de levens van 8 personen worden beschreven. Bij mij rezen echter 2 vragen op.

1. Waarom is dit gewone leven zo interessant, want als ik een eeuw in mijn familie terugkijk, dan ik heb ik ook een heel mooi boek (ik kan alleen niet zo mooi schrijven). Het speelt zich af in andere landen, maar toch. IS de verstrooiing die we zoeken in andere niet eigen verhalen?
2. Het boek gaat steeds over de jongeren, een persoon wordt gevolgd, tot hij of zij ongeveer 30 is en dan treed de persoon meer naar de achtergrond. Terwijl het interessant is volgens mij ook het perspectief van de ouderen te blijven hebben en te volgen.