Lezersrecensie
Een leven opbouwen in een land dat je eigenlijk niet wil.
In 1972 wordt er in Chicken Hill (Pennsylvania) een lijk gevonden in een oude waterput. James McBride beschrijft vervolgens de gemeenschap die op deze plaats leefde in de jaren 1925 – 1935 waardoor het duidelijk wordt wie de dode is en waarom hij werd omgebracht.
De moord en de zoektocht naar de dader zijn echter enkel achtergrond, het is geen triller. McBride wil in dit epos het verhaal vertellen van de leefgemeenschap in die tijd. Wie waren deze mensen, hoe leefden ze, waar kwamen ze vandaan, waarom deden ze bepaalde dingen wel of niet.
McBride stelt dat de in die tijd de blanken zich oppermachtig achtten en zich ook zo gedroegen. De grondwet uit 1788 gaf aan minderheden geen gelijke rechten, zodat ze deze wet als onrechtvaardig aanvoelden. Het was ook de tijd van de Ku Klux Klan, waarvan vele plaatselijke politiemensen en notabele lid waren.
In deze roman wordt een gemeenschap beschreven uit joodse en zwarte families die samen een gemeenschap trachten op te bouwen. Er waren veeel verschillen, vooroordelen en achterklap. De meeste mensen waren arm en ongeschoold.
De ziel van deze gemeenschap is Chona, een jonge blanke joodse gehandicapte vrouw, die gehuwd is met een emigrant die eigenaar is van een veel bezocht theater, waardoor hij welstellend wordt. Chona blijft “De hemel en aarde” winkel leiden na de dood van haar ouders, waarbij ze vele inwoners helpt door hen gratis voedsel te geven, om met hen te praten. Chona is eigenzinnig en gaat haar eigen weg, waarbij ze ervan uitgaat dat iedereen recht heeft op respect en dat wrijvingen tussen de diverse bevolkingsgroepen niets opleveren. Niet iedereen is het hier echter mee eens.
Dodo en Monkey Pants zijn ook twee belangrijke hoofdpersonen. Beiden zijn verschoppelingen, door blanken gekverklaarden, maar het zijn net deze jongeren die met elkaar leren communiceren in een eigen taal en mede daardoor de blanke terreur doorbereken.
Een ode aan de kleine mensen die volgens McBride de basis vormen van de Amerikaanse bevolking. Een geschiedenis die tot vandaag doorweegt maar die de huidige Amerikaanse machthebbers niet willen inzien.
Een boek met veel personages, niet altijd chronologisch opgebouwd, soms met een vertelstijl genre kwebbelende vrouwen, wat de betrokken gemeenschap aanduidt maar ook voor enige wrevel zorgde, maar vooral een diep menselijk verhaal over moed, doorzettingsvermogen en mededogen die u zeker zal raken.
Een sterke aanrader.
De moord en de zoektocht naar de dader zijn echter enkel achtergrond, het is geen triller. McBride wil in dit epos het verhaal vertellen van de leefgemeenschap in die tijd. Wie waren deze mensen, hoe leefden ze, waar kwamen ze vandaan, waarom deden ze bepaalde dingen wel of niet.
McBride stelt dat de in die tijd de blanken zich oppermachtig achtten en zich ook zo gedroegen. De grondwet uit 1788 gaf aan minderheden geen gelijke rechten, zodat ze deze wet als onrechtvaardig aanvoelden. Het was ook de tijd van de Ku Klux Klan, waarvan vele plaatselijke politiemensen en notabele lid waren.
In deze roman wordt een gemeenschap beschreven uit joodse en zwarte families die samen een gemeenschap trachten op te bouwen. Er waren veeel verschillen, vooroordelen en achterklap. De meeste mensen waren arm en ongeschoold.
De ziel van deze gemeenschap is Chona, een jonge blanke joodse gehandicapte vrouw, die gehuwd is met een emigrant die eigenaar is van een veel bezocht theater, waardoor hij welstellend wordt. Chona blijft “De hemel en aarde” winkel leiden na de dood van haar ouders, waarbij ze vele inwoners helpt door hen gratis voedsel te geven, om met hen te praten. Chona is eigenzinnig en gaat haar eigen weg, waarbij ze ervan uitgaat dat iedereen recht heeft op respect en dat wrijvingen tussen de diverse bevolkingsgroepen niets opleveren. Niet iedereen is het hier echter mee eens.
Dodo en Monkey Pants zijn ook twee belangrijke hoofdpersonen. Beiden zijn verschoppelingen, door blanken gekverklaarden, maar het zijn net deze jongeren die met elkaar leren communiceren in een eigen taal en mede daardoor de blanke terreur doorbereken.
Een ode aan de kleine mensen die volgens McBride de basis vormen van de Amerikaanse bevolking. Een geschiedenis die tot vandaag doorweegt maar die de huidige Amerikaanse machthebbers niet willen inzien.
Een boek met veel personages, niet altijd chronologisch opgebouwd, soms met een vertelstijl genre kwebbelende vrouwen, wat de betrokken gemeenschap aanduidt maar ook voor enige wrevel zorgde, maar vooral een diep menselijk verhaal over moed, doorzettingsvermogen en mededogen die u zeker zal raken.
Een sterke aanrader.
1
Reageer op deze recensie
