Roversdochter zoekt warmte

Deze novelle wordt door velen aanzien als een Kerstverhaal, maar het is nog maar de vraag of dit zo is.
De uitgeverij zelf geeft aan dat het een kerstvertelling op de voorflap van het boek is en het verhaal speelt zich ook af in Kerstperiode, dat is in elk geval een feit.

Het is het verhaal van twee zussen, de 10 jarige Ronja en haar oudere zus Melissa. Moeder is gestorven, vader drinkt te veel, zodat hun leven thuis erg problematisch is. Het verhaal wordt verteld van uit het standpunt van de jongste dochter. De gebruikte woordenschat en de stijl zijn aangepast aan dit kind. Er is de kinderlijke directheid maar ook het dromerige omdat de realiteit te hard is om onder ogen te zien. Dit is bijwijlen pakkend verwoord.

Er is de oudere zus, Melissa, die de zorg voor haar zus op zich heeft genomen omdat vader het niet doet. Ze is door de situatie vroeg volwassen moeten worden en is hierdoor enigszins cynisch geworden, maar kan toch nog dromen en hopen op beterschap, al ziet ze in dat vader wel niet snel zal veranderen.

De kinderen hopen op kerstsfeer en gaan hier alles voor doen. Als vader het werk niet verder zet, nemen zij het over. Als een aanstaande jonge vader een idee heeft om geld te verdienen, doen ze beiden mee. Kinderen op zoek naar warmte, in al zijn facetten.

Er is "de massa" die, bij monde van de handelaar Eriksen, hen dwars gaat zitten, hen weigert te helpen. De kinderen gaan hierdoor het bos in, op zoek naar hun gefantaseerde huis met de open haard en de boom. Door dit alles kan men het zien als een Kerstverhaal omdat er wel wat parelellen zijn met "Het meisje met de zwavelstokjes" van Andersen, maar er is hier zoveel meer meen ik.

Je kan de kinderen centraal plaatsen met al hun pogingen om een grauwe werkelijkheid te overleven. Er zijn geen ouders die voor hen zorgen en er is ook geen familie of naaste die deze rol overneemt. Er zijn mensen die willen helpen, de conciërge die hen aan werk helpt, de buur Aronsen die naar het schooloptreden komt omdat de vader dit niet doet, de onbekende Alfred die hen een boom geeft. Maar het blijft beperkt, het zijn sprankels hoop, net voldoende om te blijven doorgaan. Toch is er de hoop, hun verbeelding en het feit dat ze elkaar nog hebben, zodat ze de realiteit aankunnen.

Er is ook het thema van de vader, de alcoholist, die zijn kinderen graag ziet, maar die er niet in slaagt om voor hen een warme thuis te bezorgen. Hij geeft de kinderen namen, Melissa is zijn Roversdochter. Zijn kinderen zien hem graag, maar weten ook dat ook dit slechts af en toe gebeurd. Dan keren ze zich af, dan is die persoon even hun vader niet meer.

Het is hierdoor voor mij niet zuiver een Kerstverhaal, maar een gelaagde vertelling, in een sobere stijl. Korte zinnen, denkbeelden soms, die je doen nadenken. Het is hierdoor een verhaal om traag te lezen.

Ik heb het graag gelezen en herlezen. Het raakte me soms maar niet altijd. Toch raad ik het iedereen aan om het door te nemen. Als je tijd hebt. Het moet wat doordringen.