Niets is wat het lijkt

Net na de oorlog leren Johannes en Elisabeth elkaar kennen en worden verliefd. We krijgen van zowel Johannes als Elisabeth een korte impressie over hun jeugd, wat veel verklaard over hun toekomstige handelen.
Als ze trouwen en hun eerste kind hebben verhuizen ze van Rostock naar Berlijn. Johannes stijgt op de ladder bij de Nationale Veiligheidsdienst en Elisabeth begint als verpleegster in het ziekenhuis. Waar haar jeugdvriendin Eva dan al werkt.

Daar begint het mis te gaan de ene leugen stapelt zich op de ander. Ingegeven door het beste met anderen voor te hebben en de druk vanuit de heersende macht in de DDR om vooral in het gareel te lopen, onder mom van anders breng je de staatsveiligheid in gevaar. Als dan de muur wordt gebouwd is het rechtzetten van de leugens niet meer mogelijk en zijn zelfs nieuwe leugens nodig. Uiteindelijk blijkt het leven na de Wende ook steentje voor steentje afgebroken te moeten worden om het zicht op de werkelijkheid opnieuw ingekleurd te krijgen. Niets is wat het lijkt!

Het verhaal ontwikkelt zich langs twee verhaallijnen. De ene lijn in het toen, waarin er iets gebeurt en met de beste bedoelingen om anderen te sparen, de leugen ontstaat. De andere lijn is in het nu, waar het bouwwerk van leugens door gebeurtenissen en ontmoetingen, zich langzaam ontwart. Waarna het totaal beeld van de ware toedracht steeds een beetje duidelijker wordt.

Er wordt veel leed berokkend, hoewel elke beslissing op zich met de beste bedoelingen was.
De schrijfster maakt er een mooie en creatieve puzzle van. En aan het eind van het boek is de puzzle compleet.
Ik geef 4 sterren, niet vanwege het literaire gehalte, hoewel het lekker leesbaar en goed vertaald is. Maar de beklemming bij iedere situatie is heel realistisch op de lezer overgebracht.