Goed idee, maar daar blijft het bij

In potentie heeft het verhaal van alles in zich om een geweldig boek te maken: een man (burgemeester van Amsterdam) vermoedt - ogenschijnlijk zonder al teveel aanleiding - dat zijn vrouw een affaire is begonnen met één van zijn collega's. Erger nog: een linksige wethouder die tot overmaat van ramp groot voorstander is van het klimaat en in het bijzonder van windmolens.

Wanneer ook nog een journaliste denkt hem te herkennen op een oude foto waarop een jonge man een agent mishandelt, en zijn vader tussen neus en lippen door vertelt dat hij en zijn vrouw binnenkort euthanasie gaan plegen, begint hij steeds meer te wankelen.

Het begin is boeiend, maar helaas valt het boek daarna tegen. Het bevat veel te lange uitwijdingen over een breed scala aan onderwerpen (eindeloze verhandelingen over windmolens), die voor mij in elk geval niet interessant zijn en ook weinig met het verhaal te maken hebben. De verhaallijnen kabbelen een beetje voort zonder echt interessant te blijven. Uiteindelijk worden de verhaallijnen in het laatste deel afgeraffeld.

Jammer, want de boeken die ik eerder gelezen heb van Herman Koch vond ik allemaal de moeite waard vanwege zijn vertelstijl en de personages: 'gewoon' maar nooit doorsnee, en meestal niet bijzonder sympathiek. De Greppel heb ik met moeite uitgelezen. Twee sterren omdat het uitgangspunt van het boek in de basis de moeite waard is en je toch wil weten hoe het verhaal zich ontspint.