Jij zal ook ontdekken hoe het is om te vallen

Afgelopen zomer las ik 'Hex', mijn kennismaking met het werk van Thomas Olde Heuvelt. Hoewel ik wat minder enthousiast was over het plot, vond ik het idee achter het verhaal zo origineel dat ik ook 'Echo' gelezen moest hebben.

Echo is een boek in een veel 'volwassener' stijl, met een subtieler en beklemmender plot dan Hex. Meer uitgewerkte karakters, een prettiger tempo en de afwisseling in perspectieven zorgen ervoor dat het boek blijft boeien, hoewel de uiteenzettingen van de barre klimtocht die Nick en Augustin maken wel aan de lijvige kant zijn voor een niet-bergbeklimmer. De wijze waarop het boek niet helemaal chronologisch is opgebouwd, zorgt voor extra suspense.

Thomas Olde Heuvelt kiest voor een schrijfstijl waarin ook ruimte is voor spreektaal, en de incomplete zinnen leidden mij soms af. Ook het - eerlijk gezegd vrij irritante - gebruik van veel Engelse woorden en zinnen valt op. Richting het einde van het boek neemt dat toe, wellicht om de eveneens toenemende paniek van Sam te verbeelden?

De auteur geeft in zijn dankwoord aan dat hij lang over het boek heeft gedaan. Het móest en zou beter worden dan Hex, en wanneer zóveel mensen enthousiast zijn over je werk, zorgt dat voor een nog grotere druk. Als dit echter is hoe Olde Heuvelt met die druk om gaat, dan belooft dat wat voor de toekomst...