Hoe kun je een oppaskindje kwijtraken in een paar minuten?

De eerste zin van het boek 'ik ben Lex kwijt' neemt je direct mee naar de angst die in iedere ouder of oppas leeft. Je raakt je (oppas)kind kwijt en je kunt die niet zo snel vinden. Een van de ergste nachtmerries die zomaar werkelijkheid kan worden. In deze novelle is het geen nachtmerrie maar een 'dag'merrie en wel op een hele lange oudjaarsdag, wat je direct wel het gevoel geeft dat het niet verkeerd kan aflopen! Dat zou ook niet passen in het feel good genre.

Met heel veel humor neemt Lisette Jonkman je mee naar allerlei situaties, die ervoor zorgen, dat er ook regelmatig een grote lach op je gezicht verschijnt, terwijl je tegelijkertijd hoofdpersoon Hilde wil aansporen om beter naar Lex te gaan zoeken.

Gelukkig komt alles op zijn pootjes terecht en kan er geproost worden op een nieuw jaar! Maar daaraan is wel het nodige voorafgegaan.....