Liefde in pyjama

Als Elena en haar moeder nieuwe buren krijgen is laatstgenoemde vrijwel direct gecharmeerd van de man des huizes: Frank.
Frank is weduwnaar en heeft twee kinderen in Elena’s leeftijd.
Met zijn dochter kan Elena het al snel vinden, zijn zoon hoeft ze niet zo nodig te ontmoeten.
Toch vind Elena’s moeder het belangrijk dat de twee elkaar leren kennen en nog belangrijker: dat ze elkaar aardig vinden.

Liefde in pyjama is een verhaal dat diepe onderwerpen aankaart. Helaas komen deze niet helemaal tot zijn recht. Van de meeste vraag ik me dan ook af, wat de meerwaarde is dat ze genoemd worden. Het verhaal krijgt niet de diepgang die ermee bedoelt wordt omdat er niet dieper op ingegaan wordt. Dat is jammer en maakt dat het verhaal erg vlak blijft.
Hetzelfde geldt voor de personages. Sophia de Jager heeft haar best gedaan om ze een achtergrond mee te geven, maar een connectie kan ik niet met hen krijgen.
Elena en haar moeder spreken heel negatief over hun overleden vader en man, omdat hij hen na zijn dood in de problemen gebracht heeft. Maar het verdriet om zijn overlijden mis ik. Iets wat ik ongeloofwaardig vind.
Ook snap ik de ‘instant’ afkeur die Elena tegen haar nieuwe buurjongen heeft niet.
Kortom vind ik een heel negatieve vibe rondom haar hangen.

Liefde in pyjama is niet wat ik ervan verwachtte en had naar mijn idee met meer bewoording beter tot zijn recht kunnen komen. Het doet nu erg geforceerd aan en geeft mij niet het ontspannen gevoel, wat ik normaal ervaar bij het lezen van een novelle.

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van ‘Liefde in pyjama’.