Er is meer tussen hemel en aarde.

Het boek "Op een andere planeet kunnen ze me beter maken" is autobiografisch. Lieke Marsman reflecteert op haar ziekte en neemt de lezer mee in haar gedachtengang over hoe nu verder als blijkt dat haar behandelend arts aangeeft dat de grens van de reguliere gezondheidszorg voor Lieke is bereikt. Het heeft tot gevolg dat zij zich zelfs 2x bekeerd. God, maar ook bovennatuurlijke krachten, het menselijk bewustzijn en leven op andere planeten komen aan de orde.
Dagboekfragmenten, die niet allemaal chronologisch zijn opgenomen in het boek, worden afgewisseld met filosofische citaten. Het komt daardoor wat rommelig over. Aan de hand van de filosofische literatuur lukt het Lieke haar gedachten en gevoel te valideren en misschien wel te bewijzen. Deze stukken zijn lastiger te lezen en te begrijpen dan de dagboekfragmenten.
Lieke Marsman stelt zich in dit boek enorm kwetsbaar op door ook niet gangbare gedachten uitgebreid te beschrijven. Treffend vond ik de opmerking dat het vaak ontroostbare smart is die Gods liefde inluidt, zo ook bij de schrijfster. Al stelt zij ook dat het nogal een wrede paradox is, want waarom zou God het geloof in Hem uit lijden geboren willen zien worden?
Leerzaam is de gedachte over altijd binnen de lijntjes te moeten kleuren. Een staaltje Omdenken: "Wat als de paaltjes er niet staan om je de weg te wijzen, maar om aan te geven dat je ook buiten de gebaande paden kunt gaan? Wat als dat hun betekenis is?"
De schrijfster moet veel moeite doen om regie te houden over haar hele behandelingstraject en mogelijkheden hierin.
Met het deel over het bewustzijn van de mens raakt Lieke hetzelfde thema als Dan Brown in het Ultieme geheim.

Het boek verdient het om goed begrepen te worden en 4 sterren te krijgen. Maar het boek moet misschien vaker dan 1x gelezen worden door lezers die niet zo filosofisch onderlegd zijn, het is op sommige punten niet zo toegankelijk (het taalgebruik in de dagboekfragmenten is echt toegankelijker) en daarom hier nu 3 sterren.