Heerlijk!

Ik hoop dat Amy Daws nog lang boeken blijft schrijven, want alleen deze boeken zijn al om te smullen! Gingen de vorige twee delen over personen die in het Tire Depot werkten, dit boek nam juist een side turn naar een ander vlak: het ziekenhuis. En toch kennen alle personen elkaar wel via via. Dit zorgt er voor dat in alle delen wel bepaalde personages terugkomen. Dat vind ik altijd wel een pluspunt, omdat je zo toch nog een flintertje van hun vervolg verhaal meekrijgt. Net of het één lange epiloog is!

De personages vind ik elke keer door Amy goed gekozen. De mannen zijn altijd heerlijk knap, en je zou verwachten dat de vrouwen dan redelijk hulpeloos zouden zijn. Maar dit is natuurlijk niet een of ander flutromannetje, dus de vrouwen zijn toch wel heerlijk geëmancipeerd. Ik vind het een goede afspiegeling van de werkelijkheid.

Het verhaal zelf is ook wel geloofwaardig, al blijft Josh misschien net iets te lang in zijn slachtofferrol zitten. Op een gegeven moment had ik echt wel zoiets van: Ja, nu weet ik het wel, geef die man een schop onder z’n kont! Maar de heerlijke acties van Lynsey maken daarna weer veel goed, waardoor ik dit boek zeker met een glimlach op m’n gezicht heb gelezen! En dat is natuurlijk uiteindelijk het doel!