Verlangen naar New York

Heb je dat wel eens dat je een personage in een boek totaal niet mag, maar het wel je favoriete personage is? Dat was in dit boek voor mij Charlotte (Charlie) Peters. In het eerste deel van het boek had ze nog een hoog likability, maar dat veranderde in de volgende delen van het boek. Ze manouvreerde haar leven in zo’n rare richting af en toe dat ik even geen connectie meer met haar kon vinden. Maar toch ben ik dan benieuwd wat het ‘resultaat’ van zo’n beslissing dan is, waardoor ze wel mijn favoriete personage bleef.

Het verhaal zelf is opgedeeld in 4 delen. Op zich sluiten deze wel op elkaar aan, maar soms zitten er qua tijd wel een paar gaten in. Die worden gaandeweg het verhaal wel opgevuld met wat er in de tussentijd is gebeurd, maar toch vond ik de overgang soms wat lastig lezen. Dan zou ik eerder kiezen voor een chronologische opbouw met iets grotere tijdsstappen, dan elke keer flashbacks.

De verhaallijn en de personages waren even wennen, en ik had iets meer New York verwacht, maar toch heb ik wel genoten van dit boek.