Wat wij niet zagen

In het begin van het boek moest ik heel erg wennen aan de verschillende personages. Omdat men met een groep op vakantie is, worden er in korte tijd veel namen genoemd. Ook wisselt bij elk hoofdstuk het perspectief, waardoor ik vooral in het begin erg moest schakelen.

Verder in het verhaal kwam ik er meer in en kon ik de verschillende lijnen die er door het verhaal liepen beter plaatsen. Het is duidelijk te merken dat het een Young Adult is, want het is geschreven vanuit de perspectieven van 4 jongeren die met bepaalde zaken worstelen. Eén grote worsteling is toch wel het niet aanwezig zijn van 1 van hun vrienden, die er de jaren er voor wel altijd bij was.

Karin van der Laan verdient een compliment met hoe ze de spanning vasthoudt met betrekking tot het lot van deze 5e vriend. Want wat is er nu precies gebeurd? Je kunt merken dat elk van de andere 4 vrienden met zijn afwezigheid en de reden daartoe worstelt, want wie is er nu schuldig aan. Zijdelings krijg je mee dat ook de volwassenen met problemen zitten, die zijn weerslag weer hebben op de kinderen.

Het boek heeft me wel bezig gehouden en blijkt uiteindelijk een net iets andere uitkomst te hebben dan ik had gedacht. Aan de ene kant vind ik dat wel mooi, omdat de vrienden nu een manier hebben om het te plaatsen, maar aan de andere kant had ik het gevoel dat ik het hele boek voor de gek was gehouden. Neemt niet weg dat het daardoor wel briljant is geschreven!