Heerlijke feelgood

Het leuke aan dit boek wat me direct al opviel, is dat het boek het verhaal oppakt niet lang na het einde van waar boek 1 is geëindigd. Oke, boek 1 speelde zich af rond kerst en nieuwjaar en dit boek speelt zich af in de zomer, maar Floortje Sanders heeft deze maanden heel goed verwerkt in het boek. Je zou dit tweede deel misschien zelfs apart kunnen lezen, want veel belangrijke dingen worden nog wel weer even aangestipt. Ik had dan ook, ondanks dat er meer dan een jaar tussen het lezen van de delen zat, geen enkele moeite mee om weer in het verhaal te komen. Zelfs de personages bleek ik nog ergens in een laatje in mijn hoofd te hebben, met hun leuke eigen karakteristieken!

Het verhaal is naar mijn idee iets minder luchtig dan het vorige boek, maar toch is het nog steeds een echte feelgood! Floortje heeft moeilijke thema’s zoals het verlies van een kind, rouw, maar ook dementie op zo’n manier in het boek verweven dat als je het leest het zeker iets met je doet, maar je er niet heel erg neerslachtig van wordt. Misschien komt dat ook wel door de excentrieke figuren die zich te pas en te onpas laten gelden in dit verhaal.

Wat heb ik weer gesmuld van de gebeurtenissen in Hotel Happiness en ondanks dat het lijkt dat het met dit boek wel klaar is, hoop ik wel dat er nog een derde deel komt. Misschien dat zelfs Imene dan meer in het licht mag komen te staan, want dit personage komt wel voorbij, maar heeft niet een heel groot podium. Fingers crossed!