Hoe fel de zon ook scheen

Arend van Dam zegt in zijn voorwoord dat hij de oorlog niet heeft meegemaakt. Voor hem is de Tweede Wereldoorlog een oorlog van verhalen.
Ook ik heb de oorlog niet meegemaakt, maar ben wel geïnteresseerd in de verhalen over de oorlog. In 'Hoe fel de zon ook scheen' staan 20 verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Verhalen die indruk maken, die je een naar en verdrietig gevoel geven, maar ook verhalen met hoop en volhouden. Verhalen die we willen blijven doorgeven.
Het boek begint met een verhaal over de Olympische Spelen in Berlijn waar atlete Rie Mastenbroek aanwezig is bij de opening. Het is een zonnige dag wanneer de oorlog begint. Daar ziet ze vlaggen hangen met hakenkruizen en hoort mensen leuzen roepen. Vervolgens lezen we verhalen die afspelen in de vijf jaren van de oorlog. Verhalen over Joden, die hun koffers pakken en het land uitvluchten. Joden die onderduiken zoals de familie Frank met hun dochter Anne en joden die vervoerd worden naar kampen waar ze hard moeten werken. Er staan verhalen in over mensen die in het verzet zitten en onderduikers helpen zoals Hannie, het meisje met het rode haar. Een verhaal over Anton Mussert die idealen had en een verhaal van de twee generaals Ike en Monty. Zij bedachten een plan om het land te bevrijden. De verhalen doorlopen vijf jaren van de Duitse bezetting.
De verhalen in 'Hoe fel de zon ook scheen' zijn geschreven voor kinderen vanaf 7 jaar. Ze kunnen de verhalen zelf lezen, maar de verhalen zijn ook zeer geschikt om voor te lezen. In begrijpelijke taal wordt een periode beschreven.
Bij de verhalen staan prachtige illustraties van Alex de Wolf. Ze zijn kleurrijk, maar geven heel subtiel de sfeer van het verhaal aan.
'Hoe fel de zon ook' scheen is een boek, dat in iedere schoolbibliotheek een plaats verdient. Zo zorgt dit boek ervoor dat de periode van de Tweede Wereldoorlog in onze herinnering blijft.