Bruisende levensenergie zonder diepgang

De seks- en drankverslaafde Bunny Munro neemt na de zelfmoord van zijn vrouw zijn zoon mee op een roadtrip en probeert als handelsreizer cosmetica aan vrouwen te slijten.

Cave combineert in zijn muziek vaak mythische of religieuze elementen met banale en seksuele observaties om uiteindelijk verhalen over hoop, geloof en liefde te vertellen (luister bijv. Mermaids). In die eigen stijl en zijn constante drang zichzelf te vernieuwen zie ik een echte kunstenaar.

Dat niveau bereikt hij niet als romanschrijver. Het boek is vooral grappig en bevat een stuwende energie als Bunny weer de brand in zijn sigaret jaagt, met piepende banden optrekt en voor de zoveelste keer een erectie krijgt. Want ja, op vrijwel elke pagina vindt Bunny wel iets dat hem opwindt. Enkele zaken: tokkie-esthetiek, lingeriereclames en terugkerende fantasieën over Avril Lavigne's vagina en Kylie Minogue's gouden hotpants.

Ik ben benieuwd of Cave's vrouw bemoedigende schouderklopjes gaf tijdens het schrijven. Met een zekere lezing kun je beweren dat Cave probeert zijn rock 'n roll-leven met dit boek achter te laten en een familieman te worden. Hij schreef geen pulp, maar voor een serieus verhaal gaat de vader-zoonrelatie niet diep genoeg en zijn hoofdstukken te weinig bijgeschaafd.

Wat overblijft is een vermakelijke rock ‘n roll-trip mits je van platte humor houdt.