Een wonderlijk geschenk dat je kan blijven uitpakken, en het voelt telkens als nieuw.

Zo scherp je kon er ook niet geweest zijn. Het is een titel die je misschien meermaals moet lezen om de verschillende laagjes ervan te laten binnenkomen. Hetzelfde geldt voor het hele boekje en dat bedoel ik positief.
Van bij de eerste versregel in het openingsgedicht trekt Siel Verhanneman je mee in een wereld die ze uitpakt als een geschenk. Met weinig woorden boetseert ze grote gevoelens als liefde en gemis tot miniatuurtjes die bijna barsten van de details. Waar de sofa staat. Het precieze gevoel van niet aanraken. Zowat elke zin is raak.
De prachtige gedichten worden vergezeld door scherpe, frisse tekeningen van Larissa Viaene. Hoe vaak je al dit moois ook uit de verpakking haalt, het voelt telkens als nieuw.