De invasie

Achterflap : Paul Borremans is een jaar samen met zijn vriendin Anna, en de twee vinden het tijd om elkaars kinderen te ontmoeten: Pauls zoon Thomas en Anna’s dochter Stefanie. Die kennismaking is wel heel succesvol: Thomas en Stefanie vallen als een blok voor elkaar. Maar van dubbel gezinsgeluk is geen sprake: Stefanie lijdt aan een ernstige ziekte en Thomas heeft er moeite mee dat zijn vader voor ‘de Chinezen’ werkt.
Paul is namelijk directeur van de kerncentrale in Doel, op de Belgisch-Nederlandse grens, en gaandeweg ontdekt hij dat die helemaal niet zo veilig is als hij dacht. Hij adviseert zijn familieleden om jodiumtabletten in te slaan en maakt zich ook zorgen over de bedoelingen van de Chinese eigenaren.
Als totaal onverwacht vanuit de Rotterdamse Waalhaven een enorme hoeveelheid drones in de richting van de kerncentrale koerst, beseft Paul dat het einde van zijn, nee, van dé wereld, wel eens heel nabij kan zijn. Of vliegen de drones naar de kerncentrale van Borssele, op de grens tussen Nederland en België?
In Dimitri Casteleyns debuutroman uit 2013 stond een mondiaal virus centraal. Er werd hem een grote fantasie toegedicht. Laat ons hopen dat zijn nieuwe spannende roman De invasie ditmaal geen voorspellende waarde heeft

Eén zondag had ik nodig om dit boek uit te lezen. Het lezen start alvast met het zien van de mooie cover die al voorspeldt dat er gevaar op komst is. Het boek telt 220 pagina’s.
Een aangenaam lettertype en heel korte hoofdstukken zorgen voor een vlotheid van lezen.
Iedere hoofdstuk wordt aangeduid met een nummer en met de naam van de persoon waarrond het hoofdstuk draait. Er wordt ook heel duidelijk aangegeven in welke tijd het verhaal zich op dat moment afspeelt.
De personages worden voldoende uitgewerkt om ze realistisch neer te zetten en om je als lezer te kunnen inleven in hun verhaal.
De schrijfstijl is eenvoudig en vlot, hier en daar wel een rare zinsbouw, maar als je in het verhaal zit, lees je daar gewoon over. Het was niet storend voor mij. De verschillende verhaallijnen kennen hun opbouw en komen uiteindelijk samen in een mooi onverwacht plot.
Aanvankelijk dacht ik dat dit boek niet mijn ding zou zijn, omdat het thema mij niet zo aansprak, maar kijk, achteraf heel blij dat ik het gelezen heb, want heb genoten van dit verhaal.