Rendez-Vous in Praag

Achterflap : Amsterdam, maart 1948. De wederopbouw komt maar moeizaam op gang en het optimisme van vlak na de bevrijding is al lang verdwenen. Tevergeefs proberen Nederlandse troepen Indonesië weer onder controle te krijgen. In Tsjecho-Slowakije hebben de communisten de macht gegrepen. Een IJzeren Gordijn lijkt Europa in twee blokken te verdelen en de angst voor een nieuwe wereldoorlog groeit. Het zijn sombere tijden.

Na zijn terugkeer uit de Verenigde Staten pakt advocaat Bob de Winter alles aan om zijn nieuwe praktijk draaiende te houden. Op een avond krijgt hij bezoek van een man die zegt voor de Buitenlandse Inlichtingendienst te werken. Of De Winter naar Praag zou willen reizen om met iemand contact te leggen. De Winter is even verbouwereerd. Waarom moeten ze hem hebben? Dit is toch helemaal geen advocatenwerk? Maar dan beseft hij om wie het gaat.

De donkere mysterieuze cover trok mij direct aan, en toen ik de achterflap las, werd ik meteen getriggerd om het boek te lezen.
Het hoofdpersonage Bob wordt heel gedetailleerd uitgewerkt, waardoor je als lezer werkelijk onder de huid van hem kruipt. Niet alleen het hoofdpersonages, maar ook eten, drinken, kledij, de omgeving, huizen, inrichting, het weer,…. wordt zo fijn beschreven, dat je je echt alles kan voorstellen en je je als lezer heel goed kan inleven. Je voelt als het ware de omgeving van het boek. Heel leuk!
De spanning in het boek wordt mooi opgebouwd door de verschillende verhaallijnen, die dan uiteindelijk samenkomen in een goed plot.
De hoofdstukken zijn kort en worden niet aangegeven door een cijfer, maar door een omschrijving van wat er in het hoofdstuk gebeurd, of ze gebruiken de naam van het personage waarover het hoofdstuk gaat.
Door het nawoord te lezen, besef je als lezer dat de auteur zich vooraf heel goed geïnformeerd heeft over de tijd waarin dit boek zich afspeelt, namelijk de “Koude Oorlogsperiode”. Deze kennis zorgt voor het sterke, realistisch overkomend verhaal.