Onbegrip en boosheid

Achterflap : Cecile Bombeke, alias zuster Godfrieda, vermoordde in de jaren 70 in een rusthuis minstens drie bejaarden. Het moordwapen was een insulinespuit, ook vandaag helaas nog aan de orde. Van die drie wisten we het zeker, want die bekende ze. Maar klokkenluiders spraken van misschien wel dertig verdachte overlijdens die ze aan Godfrieda konden linken.
Wat bracht een Vlaamse non ertoe om zo moordzuchtig te werk te gaan? Was het de hersenoperatie die ze had ondergaan waardoor ze opvallend agressief en op seks belust werd? Was het geldzucht om haar luxueuze levensstijl te financieren? Waarom kreeg zij nooit een gevangenisstraf? Was dat onder de invloed van het bisdom? En waarom moest er uiteindelijk niemand verantwoording afleggen voor de jarenlange misdaden?
Tom De Smet zocht het allemaal uit, ondervroeg alle nog levende getuigen en stuitte op vreselijke feiten.

Op de cover maken we al direct kennis met een foto van Cecile Bombeke.
Het verhaal is ingedeeld in hoofdstukken die aangegeven worden met een korte zin die voorspelt waarover het hoofdstuk zal gaan. Het lettertype van deze titels is heel speciaal en verschilt van het andere lettertype dat gebruikt wordt om het verhaal naar voor te brengen.
Doorheen het verhaal staan er ook foto’s. Het ene hoofdstuk is al wat langer dan het andere, maar meestal zijn ze kort en vlot te lezen. De schrijfstijl van de auteur is vlot, eenvoudig en net genoeg gedetailleerd, zodat het het lezen van dit verhaal toch verteerbaarder maakt.
Wanneer ik de laatste pagina van dit boek gelezen had, blijft het boek toch even nazinderen. Een aantal vragen komen toch bij mij op, maar het gevoel van onbegrip en lichte boosheid overheerst. Mooi werk van Tom De Smet!

Intussen is er ook een podcast die te beluisteren is via de website van het Nieuwsblad.
PODCAST. Soeur Mourir, het verhaal van de moordende non uit Wetteren | Het Nieuwsblad