Een bijzonder, leuk en bizar verhaal met leuke taalgrappen

Voor het lezen:
De titel “ruimtevaren” spreekt me enorm aan. Het lijkt me een bijzonder en fascinerend verhaal wat ik ga lezen. Ik heb best hoge verwachtingen.

Tijdens het lezen:
Het verhaal leest lekker weg, al moet je sommige zinnen wel eens 2 of 3 keer lezen en nadenken over het taal/woordgebruik in de zin. De personages hebben duidelijk persoonlijke karaktertrekken. Het verhaal is het meest bizarre verhaal dat ik in lange tijd gelezen heb.

Conclusie:
Het is een heel bijzonder en bizar verhaal. Ik weet niet of dit verhaal nu echt in mijn straatje lijkt te liggen, maar het woord/zingebruik van Joris vind ik wel erg fascinerend en bijzonder. Hij heeft een bijzondere kijk op wat hij zegt en denkt en kiest zijn woorden erg zorgvuldig en doordacht.
Ook merk je soms dat hij volledig met het zingebruik in zijn hoofd en zijn gedachtekronkels op gaat en dat het daadwerkelijk alle kanten op kan gaan.
Wat ik bijvoorbeeld een zin in het boek vond:
"Wie zich nooit verveelt, verweinigt alleen maar," dacht hij. Vervelen verschilt niet voor niets maar één letter met vervellen. Mensen die nooit vervellen, kunnen niet groeien.
(pagina 24/25 – Ruimtevaren – Joris de Brucker)
Dit is in mijn ogen een van de vele bijzondere gedachtekronkels die Joris met ons deelt in zijn verhaal. Het is een kort boekje, maar 108 pagina’s, dus je vliegt er doorheen. Het was zeker weer eens een compleet ander boek als dat ik anders lees. Maar het is zeker het lezen waard.