Een storm in het hoofd van een jonge meid

Dank aan Hebban en Uitgeverij Cossee voor het recensie-exemplaar. Windkracht 17 is de tweede roman van de Duitse schrijfster Caroline Wahl en tevens de opvolger van haar debuut ‘22 banen’. Waar dat boek zich vooral richtte op Tilda, volgen we nu het verhaal van haar jongere zus Ida. Een zwaar, triest verhaal met hier en daar lichtpuntjes die ook weer vanzelf lijken te doven.

Ida is begin twintig. Tot voor kort woonde ze samen met haar alcoholistische moeder. Na het overlijden van haar moeder belandt Ida in een diep gat. Van Tilda heeft ze een treinticket naar Hamburg gekregen. Daar is ze welkom, zodat ze niet alleen hoeft te zijn. Maar dat is misschien juist wat Ida nu wil. Of… weet ze eigenlijk wat ze wil? Ze besluit niet uit te stappen in Hamburg; ze blijft zitten. Haar reis eindigt op een eiland in Noord-Duitsland: Rügen.

Het schiereiland staat symbool voor het turbulente leven van Ida. Bijna iedere ochtend verdwijnt ze in zee. Soms vecht ze tegen de stroming, tegen de krachten van de natuur. Soms laat ze zich meevoeren om uitgeput en weerloos aan de kust te stranden. Het is een duistere weerspiegeling van een jonge meid die haar plek in de wereld probeert te vinden. Tilda wist het huis te ontvluchten en een eigen leven op te bouwen. Ida bleef achter bij hun moeder:

“Bij haar blijven was geen keuze of bewuste daad van mijn kant. Het kon gewoon niet anders, weggaan kon niet.”

Ze vecht tegen de zee alsof ze vecht tegen haar paniekaanvallen en schuldgevoelens: de worsteling van een kind en haar loyaliteit aan een dysfunctionele ouder. En zo word je als lezer iedere keer meegenomen in de mentale strijd van Ida. Ze probeert op eigen benen een leven op te bouwen op Rügen, bij Marianne en Knut, die een soort ouderlijke rol op zich nemen.

Het verhaal is toegankelijk geschreven: korte, vlotte zinnen. De flaptekst beschrijft de roman als vol zwarte humor, en dat klopt. Het leven wordt regelmatig bekeken door een cynische bril en het scheldwoord ‘kut’ valt regelmatig. Daarbij is het boek geschreven vanuit een ik-perspectief, waardoor je volledig wordt meegezogen in haar worstelingen.

Ik heb ‘22 banen’ niet gelezen, maar na dit boek staat het zeker op mijn lijstje.