Lezersrecensie
mistsluier
Jaren geleden gelezen, heeft grote indruk op me gemaakt.
Vanwege de zeer zware storm, moet de weduwe met haar zes kinderen vanuit het westen van IJsland driekwart het eiland rond, naar Akureyri , het noorden
om daar een nieuw bestaan op te bouwen.
De barre tocht op zee wordt prachtig beschreven, zoals het hele boek prachtig proza bevat. Daar aangekomen, moeten alle kinderen de handen uit de mouwen steken om te overleven. De plannen van de vrijzinnige, artistieke Karitas, de hoofdpersoon, moeten lang in de ijskast-bijna letterlijk- want zij wordt te werk gesteld in de visfabriek, waar het altijd steenkoud is en vies.
Niet voor niets heet zij Karitas naar de godin Charitas, waar onbaatzuchtigheid
hoog in het vaandel staat, want Karitas moet heel lang wachten om eindelijk aan haar eigen leven te kunnen beginnen.
De verhaallijnen zijn schitterend en vooral de binnenwereld van Karitas wordt subliem verteld: het wordt geschetst, zodat het voor de lezer ook invoelbaar en invulbaar is. Dat verhoogt het leesplezier enorm.
Dit is een zeer opvallend aspect aan de boeken van Baldursdottir, omdat alle Scandinaviërs, ook IJslanders, worden opgevoed volgens de wet van Jante, nog steeds! Hele strakke leefregels, waardoor men leert om zijn ware gevoelsleven achter te houden. In mijn visie hoort IJsland beslist tot Scandinavië, qua verleden, cultuur, geschiedenis, taal enz.
In het boek "hart van vuur en ijs", het vervolg op deze, hoewel uitstekend los van elkaar te lezen, vervolgt Karitas haar levenspad en treedt meer naar buiten na haar opleiding in Kopenhagen en dit speelt zich af op Ijsland, in Rome en Parijs. De boeken van Baldursdottir blinken uit in taal en ijle sfeer en behoren tot de mooiste boeken die ik tot nu toe gelezen heb. "De lach van de meeuw" is wat frivoler van aard en vertelt op humoristische wijze de soc. controle en leefregels op Ijsland.
Helaas worden er van de schrijfster maar weinig boeken in het Nederlands vertaald. Grotere taalgebieden zijn natuurlijk Duits en Engels.
Zelden of nooit geef ik vijf sterren voor een boek, dit is de prachtige uitzondering, omdat het boek zo beeldend en beeldschoon is.