ophef om niks.

Jaren geleden dit boek al proberen te lezen: na de eerste bladzijden verslapte mijn aandacht al en toch doorgelezen om het "meesterwerk" te beleven, hetgeen niet gebeurde. Schrijver schiep de verwachtingen toen wel: tikje geheimzinnig lachend in de pers. Ik kwam nogal wat reviews elders tegen van mensen die er weinig in zagen, net als ik. De verhaallijnen vond ik saai en bombastisch en het hele boek dacht ik: waar gaat het naar toe? wat is de toegevoegde waarde hiervan?
Zijn columns in de Volkskrant lees ik ook vaak niet of slechts een beetje: ook geen kraak of smaak aan. Hij speelt nu weer met verve de rol van de gekwelde schrijver, bij het vervolg.Gaap! bij de volgende hype!