Het inferno van Slauerhoff — Luuk Imhann

Wanneer schrijver en scheepsarts Jan Slauerhoff zijn zoon verliest, dwingt de pijn in zijn hart hem te vertrekken. Hij laat zijn vrouw Darja en zijn leven in Nederland achter en begint een dokterspraktijk in de Noord-Afrikaanse stad Tanger. Maar zijn verdriet laat hem niet los, zelfs niet in de kleinste stegen van de stad. Wanneer enkele van zijn patiënten verzeild raken in een bizarre moordzaak, kan Slauerhoff de confrontatie met zijn verlies niet langer ontwijken. Zal hij zijn weg naar Darja en het geluk kunnen terugvinden?

Dit is een mooi verhaal over rouwen, verlies en vluchtgedrag, maar voor mij maakte de literaire en poëtische stijl het een zwaar boek waar ik lastig doorheen kwam. Dat past niet goed bij mij, en daar was ik van te voren ook een beetje bang voor. Voor dit boek zou ik aanraden echt de tijd en ademruimte te nemen. Het verhaal bestrijkt 24 uur uit het leven van scheepsarts Slauerhoff, maar in die ene dag gebeurt ontzettend veel en ontmoet hij talloze mensen. Fijn vond ik dat er aan het begin een overzicht met namen staat, zodat je altijd kunt terugzoeken om wie het gaat. Omdat het boek zich afspeelt in Marokko, merkte ik dat ik soms dingen niet goed begreep door mijn gebrek aan kennis van dit land en van het geloof dat daar een rol speelt. Sommige termen werden wel uitgelegd en anderen niet, waardoor ik voor mijn gevoel niet alles goed begrepen heb.

Al om al is dit een heel mooi verhaal over iemand die wegrent voor zijn verdriet, maar moet de schrijfstijl echt bij je passen. Ik raad dit boek aan aan mensen die kunnen genieten van een zwaardere literaire schrijfstijl.