The Wedding People — Alison Espach

Tijdens een luxe zomerse bruiloft aan zee checkt de veertigjarige, net gescheiden Phoebe in als hotelgast. Ze is alleen, verdrietig en allesbehalve in feeststemming. Terwijl de bruid haar perfecte dag viert, lijkt Phoebe’s aanwezigheid een ongewenste dissonant. Toch ontstaat er onverwacht een band tussen de twee vrouwen. Wat begint als een ongemakkelijke ontmoeting groeit uit tot een oprechte connectie vol eerlijkheid, humor en melancholie. Een nachtelijke ontmoeting met een mysterieuze man brengt bovendien nog meer verwarring en misschien ook een sprankje hoop.

Ik begon aan dit boek vol nieuwsgierigheid naar de hype, maar eerlijk gezegd snap ik na afloop niet goed waar die vandaan komt. Het concept van het verhaal vond ik sterk en de groeiende band tussen Phoebe en de bruid was mooi en oprecht beschreven. Ook de wat donkerdere humor spreekt mij altijd erg aan. Maar verder vond ik het boek ontzettend traag en vol overbodige details. Er had zó veel geschrapt kunnen worden; 150 pagina’s minder had het verhaal geen kwaad gedaan.

Ik las het boek in het Engels, waardoor ik het misschien iets zwaarder voor mezelf maakte, maar vooral de eindeloze hoeveelheid tekst maakte het een vermoeiende leeservaring. Kortom: een mooi uitgangspunt dat helaas verzuipt in overbodigheid. Voor mij was The Wedding People dan ook behoorlijk teleurstellend.