Mooi , meeslepend en ontroerend

Na Water en Aarde te hebben gelezen , moest ik terugdenken aan dit zo prachtige boek van J. Boyne. Toch al een decenia geleden gelezen en het staat me nog blad na blad voor de geest. Het gefrustreerde kind dat plots verhuizen moet omwille van de aanstelling van de vader als SS-overste van een concentratiekamp. In de nieuwe woonplaats heeft hij geen vriendjes en ook het huishoudelijke personeel heeft weinig attractieve kantjes. De huisbedienden , joodse gevangenen , vrezend dat hun iets kan overkomen als ze maar een tikje verkeerd doen, brengen geen gezelligheid. Onderzoek in de natuur brengt hem bij de omheiningen van het concentratiekamp. Daar komt hij een ander jongetje tegen , dat zoals iedereen in een gestreepte pyjama rondloopt. Iedereen draagt het gestreepte uniform, alleen hij , het kind van de SS-overste , draagt burgerkleren. De vriendschap tussen de 2 jongetjes wordt groter , maar speelt zich af langs de omheining. Ze komen regelmatig samen, de ene erin , de andere erbuiten. Dan stelt het joodse kind voor dat hij ook een gestreepte pyjama aan moet doen. Het joodse jongetje zal op een dag een gestreepte pyjama meebrengen zodat ze allebei in het kamp kunnen spelen. Thuis verbetert de situatie helemaal niet. De moeder is verbolgen omdat ze te ver van de stad Berlijn woont en dus geen verzetjes meer heeft. Om het huis hangt er een constante stank , waardoor ze liever niet thuis is. Ze verdwijnt hoe langer hoe meer naar de stad. Wat die stank veroorzaakt wil niemand weten. De situatie van teveel gevangenen is onhoudbaar voor de militairen van het kamp en daarom wordt gekozen voor 'inkrimpen' van het aantal. Wat niet meer is dan zoveel mogelijk gevangen naar de gaskamers brengen. Hier wordt een dag en uur vast gelegd. In diezelfde tijd trekt de zoon van de SS-overste naar de omheining om met zijn joodse vriendje te spelen die voor hem een gestreepte pyjama heeft meegebracht. De 2 jongetjes kunnen nu samen in het kamp spelen..