Van Longeneeslijk naar Onvergetelijk

Onvergetelijk is een op zichzelf staand boekje van Matthijs Hermans en Hanneke Mijnster, maar je kunt het ook zien als een duologie. Het vormt een ontroerend vervolg op Longeneeslijk van Eva Hermans-Kroot.

Dit boek gaat over het eerste jaar van rouw na het overlijden van zijn vrouw Eva. Het is een aangrijpend, eerlijk en vlot geschreven verhaal, vol anekdotes over het gemis en verdriet, maar ook over de mooie laatste momenten samen en over hoe Matthijs langzaam zijn weg probeert te vinden.

De opzet van het boek is vergelijkbaar met die van Eva. De omslag is in dezelfde sfeer vormgegeven, met een prachtige foto uit dezelfde serie. Net als in Longeneeslijk komen ook hier familieleden en vrienden aan het woord. Het boek sluit af met persoonlijke foto’s, wat het verhaal intiem maakt.

Op dit moment bevind ik mijzelf in een rouwproces. Mijn zus is net overleden. Anders dan het verlies van een partner, maar ook ingrijpend en allesomvattend.
In het boek vertellen Eva’s vriendin en ouders hoe zij graag in contact zouden willen komen met haar vrienden, om zo een soort nieuwe herinneringen aan haar te maken. Dat gevoel is zo herkenbaar. Precies dat voelde ik onlangs ook. Ik zou alles willen doen om nieuwe verhalen over mijn zus te horen, die ik nog niet ken.

Wat ik ook bijzonder waardeer, is dat Matthijs openlijk over rouw spreekt. Niet alleen belangrijk voor zijn eigen proces, maar ook om rouw uit de taboesfeer te halen. Rouwen is houden van. En er is niets mis mee om je verdriet te laten zien.

Dit boek laat zien dat Eva niet alleen wordt gemist, maar haar persoon ook wordt gevierd. Haar leven, haar eerlijkheid en haar liefde klinken door in alles. Zo blijft zij, ook voor de lezer, onvergetelijk. <3