Geweldig, nieuw avontuur in het Archipel

Ik mocht van de uitgever het tweede deel van *De Onmogelijke Wezens* - De vergiftigde koning
lezen en recenseren. Daarvoor moest ik wel eerst deel één lezen, maar dat was allesbehalve een straf. Want wat is dit toch een heerlijke, fantasierijke serie.

Vanaf de eerste bladzijde liet ik me opnieuw met veel plezier onderdompelen in de wereld van de Archipel: een wilde, schitterende plek waar alle mythische wezens nog leven. De sfeer is magisch, groots en levendig, en voelt tegelijk warm en vertrouwd.

Deel twee speelt zich een jaar na Christophers eerste bezoek aan de Archipel af. Hoewel hij zijn gewone leven weer heeft opgepakt, is de Archipel nooit ver uit zijn gedachten. Hij mist Mal, de Onsterfelijke, en de bijzondere avonturen die ze samen hebben beleefd. Het verlangen naar die andere wereld blijft knagen.

“Het was een prachtige dag, totdat iets hem probeerde op te eten.”

Wanneer Christopher wakker wordt doordat Jacques, het kleine draakje, aan zijn gezicht knabbelt, weet hij meteen dat er iets niet klopt. Zodra hij het verhaal heeft aangehoord, heeft hij geen verdere aanmoediging nodig. Het vooruitzicht om via de Tussenwereld terug te keren naar de Archipel maakt hem dolenthousiast, maar roept tegelijkertijd grote zorgen op. Want de Archipel is veranderd en niet ten goede.

Dit tweede deel is spannender en donkerder dan het eerste, maar verliest nergens de verwondering en humor die de serie zo sterk maken. De personages groeien zichtbaar, vooral Christopher, die meer verantwoordelijkheid moet dragen dan ooit. De band tussen hem en Mal blijft het kloppend hart van het verhaal.

De schrijfstijl is scherp, beeldend en meeslepend; je ziet de Archipel helemaal voor je. Mythische wezens, gevaarlijke situaties en emotionele momenten wisselen elkaar in een prettig tempo af. Het verhaal weet je vast te houden tot de laatste bladzijde.

Een absolute aanrader voor liefhebbers van (taal), fantasie, en magische avonturen.