Lezersrecensie
Ontwapenend, eerlijk en troostrijk kankerportret
Standaard Uitgeverij vroeg me of ik ooit iemand verloren heb aan kanker. Het antwoord is ja. Mijn moeder, op jonge leeftijd. Mijn lieve nichtje. Mijn vriendin Zarja. En nog vele anderen. Het is op dit moment nogal een roerige tijd, maar mede daarom heb ik dit boek graag gelezen.
De ongenode gast is een ontwapenende, eerlijke en troostrijke roman over leven met borstkanker. Van den Berg beschrijft haar traject helder en ingetogen, met aandacht voor zowel de fysieke als de mentale impact. Wat dit boek bijzonder maakt, is de balans tussen rauwheid en lichtheid. De humor verzacht, zonder iets te verbloemen.
Het begin maakte me vooral kwaad. Kwaad om hoe patiënten na een slechte diagnose vaak verdwalen in een bureaucratisch en onpersoonlijk zorgsysteem. Die frustratie is herkenbaar en wordt scherp, maar genuanceerd neergezet. Tegelijk is dit verhaal geen aanklacht, het is ook een wijze les in veerkracht.
De kracht van deze roman zit in alle vormen van gelaagdheid. Ja, het gaat over een vrouw met kanker. Maar het gaat vooral over ontwrichting en heropbouw. Over hoe een ziekte je uit evenwicht brengt en hoe je, stap voor stap, opnieuw houvast vindt. De metafoor van kanker als ‘ongenode gast’ is daarbij treffend: geen heroïsch gevecht, maar een indringer die zich nestelt in je lichaam en leven, en alles herschikt zonder toestemming. En zie hem dan maar weer je huis uit te krijgen!
Ik hou van het taalgebruik van de auteur. Ze speelt tussen het verhaal door met woorden, en weet ze zo te formuleren dat je de zinnen graag terugleest. Zo zoekt ze, na een vervelende opmerking van een man, tegen zijn vrouw, het woord kanker op in een woordenboek en komt tot de conclusie dat het alles zegt over die man. Over zijn visie maar ook over zijn diepste angsten.
Een aanrader voor wie zelf met ziekte werd geconfronteerd, of van dichtbij een gelijkaardig traject meemaak en voor wie wil begrijpen wat zo’n ‘ongenode gast’ werkelijk betekent. Een verhaal dat niet alleen ontroert, maar ook ruimte maakt voor troost, voor reflectie, voor hoop.
#deongenodegast #manteau #roman #Zorg #leenvandenberg
⭐⭐⭐⭐⭐
De ongenode gast is een ontwapenende, eerlijke en troostrijke roman over leven met borstkanker. Van den Berg beschrijft haar traject helder en ingetogen, met aandacht voor zowel de fysieke als de mentale impact. Wat dit boek bijzonder maakt, is de balans tussen rauwheid en lichtheid. De humor verzacht, zonder iets te verbloemen.
Het begin maakte me vooral kwaad. Kwaad om hoe patiënten na een slechte diagnose vaak verdwalen in een bureaucratisch en onpersoonlijk zorgsysteem. Die frustratie is herkenbaar en wordt scherp, maar genuanceerd neergezet. Tegelijk is dit verhaal geen aanklacht, het is ook een wijze les in veerkracht.
De kracht van deze roman zit in alle vormen van gelaagdheid. Ja, het gaat over een vrouw met kanker. Maar het gaat vooral over ontwrichting en heropbouw. Over hoe een ziekte je uit evenwicht brengt en hoe je, stap voor stap, opnieuw houvast vindt. De metafoor van kanker als ‘ongenode gast’ is daarbij treffend: geen heroïsch gevecht, maar een indringer die zich nestelt in je lichaam en leven, en alles herschikt zonder toestemming. En zie hem dan maar weer je huis uit te krijgen!
Ik hou van het taalgebruik van de auteur. Ze speelt tussen het verhaal door met woorden, en weet ze zo te formuleren dat je de zinnen graag terugleest. Zo zoekt ze, na een vervelende opmerking van een man, tegen zijn vrouw, het woord kanker op in een woordenboek en komt tot de conclusie dat het alles zegt over die man. Over zijn visie maar ook over zijn diepste angsten.
Een aanrader voor wie zelf met ziekte werd geconfronteerd, of van dichtbij een gelijkaardig traject meemaak en voor wie wil begrijpen wat zo’n ‘ongenode gast’ werkelijk betekent. Een verhaal dat niet alleen ontroert, maar ook ruimte maakt voor troost, voor reflectie, voor hoop.
#deongenodegast #manteau #roman #Zorg #leenvandenberg
⭐⭐⭐⭐⭐
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Linda de Jong
Gesponsord
Het voortbestaan van de monarchie hangt aan een zijden draadje. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
