Lezersrecensie
Together Again
Schrijfster Karin Slaughter liet in een interview op deze site al in haar kaarten kijken, en zo weten we dat “Gebroken Engelen” in zeker opzicht een trendbreuk is met voorgaande boeken: meer psychologisch(-e thriller), minder actie. Hoofdpersonage Emmy (voluit Emmy-Lou) Clifton groeit op in het fictieve North Falls in de staat Georgia (inderdaad niet toevallig ook de geboortestaat van Karin Slaughter). Zij is kennelijk de jongste van 4 uit een politiegezin. Twee oudere kinderen zijn bij haar geboorte blijkbaar intussen overleden. Bij het begin van het boek is zij ook al politievrouw, in de voetsporen van de dan nog steeds werkzame vader Gerald. Emmy en Gerald praten niet veel, en als al, dan met elkaar over werkgerelateerde onderwerpen. Zij is de trotse moeder van zoon Cole van 11, de echtgenote van nietsnut Jonah, dochter van Myrna, en de zus van Tommy.
Daardoor heen speelt de verdwijning van twee vijftienjarige meisjes Madison en Cheyenne, de vondst van hen beiden, misbruikt, mishandeld, en vermoord. Wat volgt is een rollercoaster van gebeurtenissen, waarbij het jou als lezer duizelt van de namen, de context, en de plot. Ik tel minimaal (na globaal turven)54 personages, de een meer beschreven dan de ander. Ik adviseer lezers dan ook vanaf het begin een blocnote naast de e-reader / het boek klaar te houden om notities te maken om “wie is dat ook al weer”-momenten te voorkómen. In het boek komt er een deel 2 met een “fast forward” 12 jaar later.
Thema’s zijn: verslavingen, seksueel misbruik, pedofilie, rouw om verlies van dierbaren aan de dood of aan ziekte, afwijzing en isolement, loyaliteit en transgenerationele traumata. En verder werkt Karin genderverschillen goed maar misschien iets te stereotiep uit. De vraag is natuurlijk, of dat laatste een bezwaar is.
Mannen komen er bij haar niet goed van af: slappelingen, onbetrouwbaar, en uit op snelle bevrediging van seksuele behoeftes. Bij de vrouwen zie je sterke, veerkrachtige karakters. Emmylou Harris zong ooit “Together Again”, zij is ook de favoriete zangeres van vader Gerald, en naamgeefster voor de hoofdpersoon.
En wat mij betreft slaat dat ook op de eindsituatie in het normaliter zo rustige North Falls.
Wat een spannende pageturner! Karin Slaughter, bedankt!
Daardoor heen speelt de verdwijning van twee vijftienjarige meisjes Madison en Cheyenne, de vondst van hen beiden, misbruikt, mishandeld, en vermoord. Wat volgt is een rollercoaster van gebeurtenissen, waarbij het jou als lezer duizelt van de namen, de context, en de plot. Ik tel minimaal (na globaal turven)54 personages, de een meer beschreven dan de ander. Ik adviseer lezers dan ook vanaf het begin een blocnote naast de e-reader / het boek klaar te houden om notities te maken om “wie is dat ook al weer”-momenten te voorkómen. In het boek komt er een deel 2 met een “fast forward” 12 jaar later.
Thema’s zijn: verslavingen, seksueel misbruik, pedofilie, rouw om verlies van dierbaren aan de dood of aan ziekte, afwijzing en isolement, loyaliteit en transgenerationele traumata. En verder werkt Karin genderverschillen goed maar misschien iets te stereotiep uit. De vraag is natuurlijk, of dat laatste een bezwaar is.
Mannen komen er bij haar niet goed van af: slappelingen, onbetrouwbaar, en uit op snelle bevrediging van seksuele behoeftes. Bij de vrouwen zie je sterke, veerkrachtige karakters. Emmylou Harris zong ooit “Together Again”, zij is ook de favoriete zangeres van vader Gerald, en naamgeefster voor de hoofdpersoon.
En wat mij betreft slaat dat ook op de eindsituatie in het normaliter zo rustige North Falls.
Wat een spannende pageturner! Karin Slaughter, bedankt!
1
Reageer op deze recensie
