Alter ego: de psychiater hou je er niet buiten

Het leven van het “ego”, Lynn Storm-Fleer, is getekend door vroegkinderlijke verwaarlozing, mishandeling, en automutilatie. De geschiedenis herhaalt zich, wanneer zij zich bindt aan de sterrenkok Camiel, een man die haar vader (=niet toevallig ook kok) had kunnen zijn: verwaarlozing en vernedering zijn opnieuw haar deel, zij het op een subtielere manier. Tussendoor zijn haar oudere zus Michelle en tante Ingrid de personen, die in een zogenaamde Familie-opstelling niet zouden misstaan, want zij zijn hoe dan ook van invloed op Lynns mensvisie. Dan zijn er nog een aantal mannen die een rol in haar leven spelen, waaronder de Weerter minnaar Laurens en sommelier Guy. Toch lijkt Lynn nog de meeste onvoorwaardelijke liefde te koesteren voor Mees en Muis, haar zijdehoenders. Er zijn zo nog wat personages, maar: de psychiater hou je er niet buiten, zeker niet bij een polygetraumatiseerde vrouw als Lynn. Fiona is de naam van de dokter, en zij zet Lynn op het goede spoor na 2 ingrijpende life events, door twee klinische opnames op de PAAZ en de tweede keer een vervolg op het APZ.

Lang woonde ik in de regio Midden-Limburg. In Alter Ego komen mij locaties (Heythuysen, Herkenbosch, de Keulse Baan, de N280) bekend voor. Zo ook wat betreft situaties. De leefwereld van de sterrenkok en de naam van de psychiater roepen bij mij associaties op met mensen in real life. De beschrijving van de PAAZ van het Roermondse ziekenhuis, van Strijp-S, ja zelfs van de rij-afstand Eindhoven-Weert klopt exact(in haar dankwoord benoemt Esther Verhoef ook medewerkers van het Laurentius). Is dit erg? Nee, het hindert het leesplezier niet. Spannend is het. Intrigerend blijft het. Voor de oplettende lezer is de plot misschien niet helemaal verrassend. Zoals tenslotte ook bij Rendez-Vous en De Kraamhulp gebeurd is: ik zie graag de verfilming tegemoet!