Lezersrecensie
Bear necessity
3.5/5
http://looneybooks79.blog/2025/12/30/beer/
Het verhaal van twee zussen die samen voor hun zieke moeder zorgen in hun huis je in Friday Harbor, op het eiland San Juan in de Amerikaanse staat Washington, is er eentje over overleven, over mens versus natuur en over familie en de dingen die we allemaal opgeven.
Eén van de zussen is Sam Arthur, die het broodnodige geld verdient door op de veerbotendienst te werken bij de catering. Dat geld wil ze eigenlijk sparen om haar droom te verwezenlijken en om van het eiland te kunnen ontsnappen en ergens op het vasteland of in Canada een huisje te kopen, studeren, werken... kortom, een gans ander leven te leiden. Ze deelt die droom met haar zus Elena. Maar de ziekte van hun moeder voorkomt dat ze allebei wegraken van het eiland. Maar Sam beseft ook dat ooit de dag komt dat ze hun biezen zullen kunnen pakken en ervandoor gaan.
Maar dan zwemt een beer de Puget Sound over richting San Juan Island en eens daar aangekomen hangt het dier rond het huis van Sam, Elena en haar moeder. Sam ontwikkeld een ongelofelijke schrik voor het dier dat niet op zijn plek hoort op het eiland. Elena daarentegen geraakt geïntrigeerd door het dier en zoekt het zelfs op, tegen alle advies in. De twee verschillen van omgaan met de komst van het dier én met de reactie op het dier zorgt dat de twee zussen uit elkaar lijken te groeien en dat eerder gemaakte beloftes plots niet meer tellen.
Dit boek illustreert perfect hoe mens en dier dichter bij elkaar komen, letterlijk dan, en hoe een balans zoeken tussen het samenleven van beide soorten niet zo makkelijk te vinden is. Combineer dat met een situatie waarin de angst bij de ene zus overheerst én de andere dan weer haar nieuwsgierigheid niet kan bedwingen én het logge grote dier lokt, dan weet je dat dit alleen maar kan ontaarden in een rampzalig scenario.
Met Beer schreef Julia Phillips een krachtig boek waarbij de kracht van de natuur niet onderschat mag worden maar waarin ook de pracht ervan niet onderkend dient te worden. Ook wordt een familieband getoond waar enerzijds een zorgzaamheid heel prominent aanwezig is, in de verzorging waar beide zussen voor hun moeder alles laten vallen en dit in financieel heel moeilijke omstandigheden, maar eens die verzorging wegvalt ontstaat toch een breuk die de verschillen tussen de twee zussen uitvergroot én meteen ook aantoont dat hun moeder eigenlijk hun enige verbinding met elkaar blijkt te zijn.
Ik herinner me ooit een bezoek aan Friday Harbor, in 2011 (toen we vanuit Seattle de ferry namen) en toen ik dit boek begon te lezen kwam de natuurpracht helemaal terug uit die streek. Hoe de adelaars in de Puget Sound op takken over het water balanceerden én de prachte eilanden rondom een geweldig decor vormden. Zo ook voor dit boek want ik kan me perfect het gevoel van isolement dat Sam voelt opbrengen maar ook de liefde die Elena toont voor de rust van het leven op een eiland. En ja, ook wij waren twee
http://looneybooks79.blog/2025/12/30/beer/
Het verhaal van twee zussen die samen voor hun zieke moeder zorgen in hun huis je in Friday Harbor, op het eiland San Juan in de Amerikaanse staat Washington, is er eentje over overleven, over mens versus natuur en over familie en de dingen die we allemaal opgeven.
Eén van de zussen is Sam Arthur, die het broodnodige geld verdient door op de veerbotendienst te werken bij de catering. Dat geld wil ze eigenlijk sparen om haar droom te verwezenlijken en om van het eiland te kunnen ontsnappen en ergens op het vasteland of in Canada een huisje te kopen, studeren, werken... kortom, een gans ander leven te leiden. Ze deelt die droom met haar zus Elena. Maar de ziekte van hun moeder voorkomt dat ze allebei wegraken van het eiland. Maar Sam beseft ook dat ooit de dag komt dat ze hun biezen zullen kunnen pakken en ervandoor gaan.
Maar dan zwemt een beer de Puget Sound over richting San Juan Island en eens daar aangekomen hangt het dier rond het huis van Sam, Elena en haar moeder. Sam ontwikkeld een ongelofelijke schrik voor het dier dat niet op zijn plek hoort op het eiland. Elena daarentegen geraakt geïntrigeerd door het dier en zoekt het zelfs op, tegen alle advies in. De twee verschillen van omgaan met de komst van het dier én met de reactie op het dier zorgt dat de twee zussen uit elkaar lijken te groeien en dat eerder gemaakte beloftes plots niet meer tellen.
Dit boek illustreert perfect hoe mens en dier dichter bij elkaar komen, letterlijk dan, en hoe een balans zoeken tussen het samenleven van beide soorten niet zo makkelijk te vinden is. Combineer dat met een situatie waarin de angst bij de ene zus overheerst én de andere dan weer haar nieuwsgierigheid niet kan bedwingen én het logge grote dier lokt, dan weet je dat dit alleen maar kan ontaarden in een rampzalig scenario.
Met Beer schreef Julia Phillips een krachtig boek waarbij de kracht van de natuur niet onderschat mag worden maar waarin ook de pracht ervan niet onderkend dient te worden. Ook wordt een familieband getoond waar enerzijds een zorgzaamheid heel prominent aanwezig is, in de verzorging waar beide zussen voor hun moeder alles laten vallen en dit in financieel heel moeilijke omstandigheden, maar eens die verzorging wegvalt ontstaat toch een breuk die de verschillen tussen de twee zussen uitvergroot én meteen ook aantoont dat hun moeder eigenlijk hun enige verbinding met elkaar blijkt te zijn.
Ik herinner me ooit een bezoek aan Friday Harbor, in 2011 (toen we vanuit Seattle de ferry namen) en toen ik dit boek begon te lezen kwam de natuurpracht helemaal terug uit die streek. Hoe de adelaars in de Puget Sound op takken over het water balanceerden én de prachte eilanden rondom een geweldig decor vormden. Zo ook voor dit boek want ik kan me perfect het gevoel van isolement dat Sam voelt opbrengen maar ook de liefde die Elena toont voor de rust van het leven op een eiland. En ja, ook wij waren twee
1
Reageer op deze recensie
