Het eerste deel is prachtig

Ik kende het eerdere werk van Hofstede, vrij mentale verkenningen van fysieke en emotionele aspecten, waardoor de boeken nooit echt binnenkwamen. Dit boek is anders, en dan vooral het eerste hoofdstuk. Vanuit het fysieke geschreven en daardoor in je eigen lichaam voelbaar. In een stijl die soms doet denken aan de poëzie van Mallarmé, die zijn taal soms liet weglopen in de naad van het papier om daarmee aan te tonen dat de taal ook een onmogelijkheid in zich draagt de rauwe realiteit weer te geven. Na het eerste hoofdstuk koppelt de auteur haar ervaring aan wat hippe ayahuasca ervaringen, en daarmee doet ze afbreuk aan het magistrale eerste deel van het boek. Ook het laatste hoofdstuk, de zoektocht naar een open relatie, voelt wat jong en naïef, in tegenstelling tot het volwassen, gerijpte eerste deel van het boek.