Aangrijpend, sterk en ontroerend

De Vergeten Vrouwen van Kristin Hannah begint in mei 1966 op Coronado Island, Californië op het ommuurde landgoed van de McGraths. We leren Frances Grace, Frankie, kennen als de twintigjarige dochter van een welvarende en conservatieve familie. Op het landgoed wordt een afscheidsfeest gegeven voor Finley, Frankie’s broer. Hij vertrekt naar de oorlog in Vietnam en Frankie’s vader geeft trots een toost op ‘zijn grootse avontuur’. Wanneer een vriend van Finley de woorden ‘Vrouwen kunnen helden zijn’ uitspreekt naar Frankie, neemt ze een besluit. Ook zij zal haar land dienen, haar ouders trots maken.. Ze besluit zichzelf aan te melden als verpleegkundige in het leger en wordt uitgezonden naar Vietnam.

Wanneer Frankie aankomt in Vietnam, beseft ze direct dat haar idyllische beeld van de oorlog totaal niet overeenkomt met de werkelijkheid. Het is een chaos, er worden zwaar gewonde soldaten naar het hospitaal gebracht en haar witte verpleegstersuniform en gepoetste schoenen worden al snel ingeruild voor korte broeken, T-shirts en legerkisten.

Frankie is een interessant personage. Het meisje dat in het eerste hoofdstuk wordt geschetst, heeft niet veel tekst en uitleg nodig. Ze is opgegroeid in de veilige omgeving van een rijke familie en haar toekomst stond eigenlijk al vast: haar school afmaken, trouwen en de perfecte huisvrouw en moeder zijn. Maar door haar keuze om naar Vietnam te gaan, maakt Frankie een enorme groei en ontwikkeling door. Ze wordt geconfronteerd met een totaal andere wereld. In Vietnam doet het er niet toe hoe groot het landgoed is waar ze is opgegroeid. Hier moet ze zichzelf bewijzen als verpleegkundige. Ze is op zichzelf aangewezen en is vastberaden een goede verpleegster te worden. Met behulp van haar kamergenoten en medeverpleegkundigen Ethel en Barb, maakt Frankie zich het leven in het hospitaal in Vietnam al snel eigen. Ze ontwikkelt zich van een vrij naïef meisje in een sterke jonge vrouw.

Als Frankie weer thuis komt na twee dienstjaren, denkt ze te weten waar ze terecht komt. Niets is echter minder waar. Voor de tweede keer komt ze in een situatie terecht waar ze niet op is voorbereid. Er hangen geen ‘Welkom thuis!’-vlaggen, ze wordt niet met liefde en blijdschap ontvangen. In plaats daarvan is ze teruggekeerd naar een plek waar Vietnamveteranen met walging worden aangekeken. De herinneringen aan de oorlog breken haar. Ze heeft last van nachtmerries en woedeuitbarstingen, maar in deze tijd was er geen hulp voor veteranen met PTSS. Al helemaal niet voor vrouwen.

Naast dat De Vergeten Vrouwen een verhaal is over de Vietnamoorlog, is het ook een verhaal over een vrouw die op zoek is naar liefde. Frankie vindt liefde bij verschillende mannen, maar geluk heeft ze niet. Haar relaties lopen fout af, maar Frankie lijkt te leren van alle ervaringen. Ze leert zichzelf beter kennen en is alles behalve perfect. Ze maakt fouten, heeft spijt van keuzes, maar komt uiteindelijk sterker uit de strijd.

Ik heb genoten van dit boek.. Van de sterke vriendschappen die Frankie opbouwt, van de relaties die ze al dan niet aangaat, van de manier waarop ze zichzelf staande houdt tijdens de uitputtende diensten in het hospitaal, van de ontwikkeling die ze doormaakt. Daarnaast vond ik de manier waarop Kristin Hannah de historische context schetst erg mooi. Zowel het deel van het boek dat zich in Vietnam afspeelt, als het deel dat zich in Californië afspeelt, geven een realistisch beeld van de situatie zoals deze toen was. De wereld veranderde, de rol van vrouwen veranderde, maar dit ging niet vanzelf.

Tijdens het lezen van De Vergeten Vrouwen heb ik zowel hardop gelachen als tranen in mijn ogen gekregen. Dit was het eerste boek van Kristin Hannah dat ik las, maar zeker niet de laatste.

Bedankt Best of Romance voor het boek in ruil voor een review!