Donker IJsland

Stina de zus van de 14 jarige Marsi verdween op een nacht in 1967. Marsi heeft deze gebeurtenis nooit kunnen loslaten want ze voelt zich schuldig. Ze had toen haar zus verdween een geheime penvriend, maar ze gebruikte toen de naam van haar oudere zus Stína. De nacht dat Stina verdween had ze afgesproken met haar penvriend,maar door omstandigheden ging ze niet naar de afspraak..

Het verhaal speelt zich deels af in het heden en deels in het verleden, we worden door het verhaal meegenomen aan de hand van Marsi en het dagboek van Stina.
Dit werkt goed in het boek, het loopt synchroon dus je kunt het verhaal prima volgen. Het tempo van het boek is erg langzaam, waardoor ik het boek af en toe heb weggelegd om hem daarna weer op te pakken.

De karakter van Marsi vond ik niet sympathiek, ze leeft regelmatig een een dronken bui en is niet aardig voor haar omgeving. Ze weet soms niet of ze wakker is en of ze droomt, hierdoor was het verhaal soms wat verwarrend, is wat ze zich herinnert of verteld wel de waarheid? De alcohol consumptie van de hele familie is vrij hoog. De familie is niet liefdevol of hecht, niemand schijnt ooit gelukkig te zijn geweest, en iedereen heeft zijn eigen geheimen die langzaam worden onthuld.

Pas op de tweede helft van het boek wordt het interessant, het verhaal krijgt iets meer vaart, en je voelt dat je de ontknoping van de verdwijning van Stina duidelijker wordt. Toch wordt je op het einde van het boek op de verkeerde been gezet en is alles toch anders dan je denkt. Je krijgt ook antwoord op alle vragen, gelukkig geen losse eindjes.

De kaft van het boe is erg mooi, de kleuren zwart, rood en lichtblauw komen met de grote letter Slapeloos heel mooi tot hun recht. Je ziet in het lichtblauw wat voetstappen in de sneeuw die langzaam verdwijnen. Dit geeft de sfeer van het boek goed weer.
Eva Björg Aegisdóttir was voor dit boek een voor mij onbekende schrijver, haar schrijfstijl is prettig en ze wisselt beschrijvende teksten af met dialogen.
Ik ga vast nog een boek van haar lezen.
Door het einde van het boek is het voor mij 4 sterren geworden ipv 3.
Dankjewel De Fontein en Hebban voor het recensie-exemplaar.