Zonder franjes

Een bijzondere vertelling over leven, genieten, liefde, geluk, relativeren, overleven, dood, ... Stefaan Degand geeft in een eigen stijl een overzicht van zijn ervaringen, zowel de liefde voor het leven als voor zijn naasten. Door de plotse en veel te vroege dood van zijn geliefde vrouw, wordt hij geconfronteerd met gevoelens en praktische zaken waarmee ieder mens op zijn/haar eigen manier moet mee omgaan. Hij moet wel verder, alleen al voor zijn dochtertje Mila.
Dit boek is moeilijk te omschrijven als behorend tot een bepaald genre. Er is geen eenduidig etiket op te kleven, wat een hele verademing is om te lezen.
Een mooie schrijfstijl, eerder een opsomming, een gedicht dat zichzelf aanvult, doorspekt met de nodige zelfrelativering en humor, recht uit het hart, zonder franjes.
Je houdt er van of niet ; als je er als lezer voor openstaat, gaat het recht naar het hart.