Schaduwloper: te veel fantasie?!

Luca zit op de middelbare school, samen met haar vriendin Nina. Wanneer Nina een vriendje krijgt, heeft ze minder tijd voor Luca. Luca ontmoet Vigo, een jongen in nood. Ze ontmoet hem nadat ze een telefoon heeft gevonden en hij belde dat hij gevaar was. Wanneer ze bij hem komt, ontdekt ze dat hij onder de wonden zit. Hij is aangevallen door de ‘schaduwhonden’. Het blijkt dat hij een speciale jongen is, hij kan energie zien. Luca wordt meegetrokken in zijn problematiek en al snel ontdekt ze dat er wat leraren op school zijn die meer van Vigo weten. Luca wil Vigo helpen. Ze wil de schaduwhonden wegwerken. Maar is het allemaal wel zo’n goed plan? Wordt de wereld voor Luca nu niet heel gevaarlijk? En wat zijn die schaduwhonden eigenlijk voor beesten? Wie is Vigo eigenlijk?

Christien Boomsma schrijft met Schaduwloper een boek boordevol fantasie en spanning. Daarmee maakt ze het boek tot een boek dat het goed zal doen bij de jeugd die van deze elementen houdt. Echter, de lezer moet wel om kunnen gaan met het hoge niet-realistische gehalte in het verhaal. Doordat honden uit het niets kunnen verschijnen, mensen rode kringen om hun ogen hebben en energie ‘gezien’ kan worden krijgt het verhaal bijzondere wendingen. Je moet er van houden. Deze gegevens maken het verhaal wel interessant. Doordat ‘alles’ mogelijk wordt in het verhaal, wordt het verhaal onvoorspelbaar. Dit brengt een hoge mate van spanning met zich mee.

Luca en Nina zijn natuurlijk twee gewone pubers, met hun alledaagse problemen. Ook die problemen worden in Schaduwloper besproken. Wat doe je wanneer je vriendin verliefd is en ze geen tijd meer voor je heeft? Wat doe je met zeurende ouders? Wat doe je wanneer je zelf verliefd bent? Wat moet je met die verschrikkelijke leraren? Boomsma geeft antwoord op al dit soort vragen, door Luca een stem te geven. Dat maakt het verhaal zeker aantrekkelijk. Dit gecombineerd met het spannende actieverhaal maakt Schaduwloper zeker de moeite waard, mits je van een beetje fantasie houdt.

De hoeveelheid niet-realistische elementen ligt in het begin van het boek laag, maar neemt naar mate het verhaal vordert, helaas, toe. Waar Luca in het begin een redelijk gewoon leven leidt, maakt ze aan het eind van het verhaal veel dingen mee die in het echt niet kunnen. Daarmee verliest het verhaal toch wat kracht. Waar de lezer de niet-realistische elementen, als de schaduwhonden en de verschijning Vigo misschien nog kan accepteren, wordt dit later wel lastiger. De verhouding tussen realistisch een niet-realistisch raakt daar zoek. Boomsma had er beter aan gedaan dit goed te verdelen over het hele verhaal.

Schaduwloper is een spannend verhaal over een meisje dat een bijzondere jongen ontmoet. Door die ontmoeting wordt ze in een gruwelijk verhaal getrokken. Boomsma behandelt in haar boek alledaagse puberproblemen en verbindt deze problemen met niet-realistische gebeurtenissen: een prima keuze. Echter: het verhaal wordt aan het eind wel erg ongeloofwaardig en daarmee verliest het kracht. Toch is Schaduwloper voor menig lezer een lekker spannend boek. Want natuurlijk wil iedereen weten wie Vigo is en wat die schaduwhonden zijn. Toch?