Tijd voor verzoening...

Als We Elkaar Terugzien verscheen voor het eerst in het Nederlands in 2017 maar werd onlangs in een prachtig nieuw jasje gestoken.

Dankzij Best of Romance kreeg ik een gratis recensie-exemplaar van dit boek. Ik hou wel van een (familie-) mysterie, en ook verhalen met een historisch tintje spreken me aan. Dit boek bleek precies in dit plaatje te passen.

Emily Emerson is een talentvolle columniste, maar voelt zich allesbehalve gelukkig. Haar vader verliet haar en haar moeder toen ze nog klein was, en op haar zeventiende verloor ze ook haar mama. Sindsdien vond ze steun bij haar oma Margaret, die zelf duidelijk de littekens droeg van een verleden waar ze nooit over sprak. Daarenboven maakt Emily zichzelf verwijten over een grote fout uit haar verleden. Wanneer haar oma overlijdt en ze kort daarna ook haar job verliest, voelt het voor Emily alsof de hele wereld tegen haar is.
 
Dan arriveert er een mysterieus pakket uit Duitsland: een schilderij van haar jonge oma Margaret, met een briefje erbij: “Hij is altijd van haar blijven houden.” Het lijkt te verwijzen naar haar opa – de vader van haar vader – maar Emily weet niet eens wie hij is. Oma Margaret heeft er altijd over gezwegen. Het schilderij is anoniem verstuurd, en niemand wil of kan Emily vertellen waar het vandaan komt. Ze gaat op zoek naar antwoorden en stuit op familiegeheimen die jarenlang verborgen bleven door misverstanden, schaamte en wrok. Is het eindelijk tijd voor verzoening?

Kristin Harmel schreef een mooi en gevoelig verhaal, vol emoties en drama, maar ook met lichtpuntjes. De hoofdstukken wisselen vlot tussen Emily’s heden en het verleden van haar grootouders. Stukje bij beetje komen de geheimen aan het licht, waardoor je blijft lezen. Wat ik mooi vond, is hoe het verhaal van Margaret en Peter weerspiegeld wordt in Emily’s leven. Het laat zien hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn, en hoe het verleden ons soms tegenwerkt, maar ons tegelijk veel leert. De personages – en ook jij als lezer – krijgen een waardevolle les mee: iedereen maakt fouten die niet altijd zomaar te vergeven zijn, maar toch is het belangrijk om los te laten en een tweede kans te geven.
 
Daarnaast ontdekte ik een verrassend stukje geschiedenis: Duitse krijgsgevangenen die tijdens WOII naar de VS werden gebracht om onder andere in de suikerrietteelt te werken. Hoewel ik best geïnteresseerd ben in geschiedenis, was dit helemaal nieuw voor mij.
 
Hou je van historische fictie, mysterie en van familiedrama’s die generaties overspannen? Dan kan ik dit boek en deze auteur van harte aanbevelen!