Da Vince Code meets Indiana Jones meets Jason Bourne

Ik vond de oneliner van De Telegraaf over de overige Sigma-delen een passende omschrijving van hoe ik het boek heb ervaren: "Superspannende mix van religie en wetenschap met veel actie en de nodige romantiek." Vanaf de eerste bladzijde val je midden in de actie en pas bij de epiloog kun je weer adem halen. De vertelling van het verhaal is actief en onderhoudend omdat het steeds uit een ander oogpunt wordt geschreven. Het doet haast voorkomen of je een kant en klaar filmscript leest.; de scènes zijn erg duidelijk omlijst en beeldend beschreven. Het leek een combinatie van de Da Vinci Code (mysterie en religie), Indiana Jones (actie) en Jason Bourne (intelligente technieken).

De wetenschap en de religie sprak me erg aan, en ik merkte dat ik al tijdens het boek aanvullende achtergrondinformatie aan het opzoeken was. Wat dat betreft is het doel van de auteur geslaagd!

Vanaf dat het verhaal bij Wabar uitkomt voelde ik me wat verloren bij het (overdadige) gebruik van wetenschappelijkheden. En dat de balans soms wat teveel uitsloeg naar fantasy. Daarnaast vond ik de romantische verhaallijnen geen toegevoegde waarde in dit boek. Ik had het gevoel dat bij de laatste hoofdstukken van het boek wat komische noten waren geplaatst., die erg onverwacht kwamen. Voor mij had dat consequenter toegepast mogen worden, of ik heb ze eerder niet bemerkt.

Echter, ik heb me goed vermaakt met het boek en vond het inhoudelijk interessant.