De kracht van beeldend schrijven

Wat meteen opvalt is de kracht van het beeldend schrijven door deze auteur. Je ziet, hoort en ruikt datgene wat beschreven wordt!
‘… hij herkende iets wat al bijna vervluchtigd was en alleen nog in de vorm van sporen bestond, zoals vroeger de tekenen dat je thuis was, de geur van het strijkijzer op besprenkeld wasgoed, het licht van een staande lamp met een geplooide kap, het kraken van de verwarmingsbuizen en het geritsel bij het omslaan van een krant, achter de krant sigarettenrook, het zuchten van zijn moeder op zondag.’

Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van Joachim Reitner, met hier en daar een bijdrage door Leonie Palm. Deze protagonisten spreken elkaar aan met de achternaam en wanneer Reitner aan Palm denkt of over haar spreekt wordt zelfs volstaan met een beschrijving, zoals ‘de vrouw met wie hij naar bed was geweest’.
Tijdens hun kortstondig verblijf op Sicilië ontmoeten ze een klein meisje, dat niet met hun spreekt maar waar ze wel voor willen zorgen. Hoe dat allemaal in zijn werk zal moeten gaan weten ze nog niet.
Later ontmoet Reitner de Nigeriaanse vluchteling Taylor en zijn familie en lijkt het een kerstverhaal te worden omdat Reitner een Bijbels beeld uit zijn kindertijd in gedachte heeft:
‘… ook al lag er een meisje in de deken, geen eerstgeboren zoon, en ook al was Taylor een visser en geen timmerman…’

De hoofdpersonages hebben beiden hun verleden niet kunnen verwerken en zien daardoor wanklanken verschijnen in hun huidige relatie samen. Reitner verloor door eigen toedoen zijn gezin toen het nog niet echt een gezin was en dat gegeven blijft bij hem terugkeren, terwijl Palm haar gezin wel echt verloor. De twee zijn niet met elkaar te vergelijken maar passen toch bij elkaar, zo lijkt het. Helaas blijkt die mooie kans op een mogelijkheid om iets opnieuw laten gebeuren een droom te zijn.

Bodo Kirchhoff zet prachtige dialogen op papier, zonder gebruik te maken van aanhalingstekens waardoor het even wennen is in het begin.
Wedervaring is de keuze voor een titel.
Deze keuze moest gemaakt worden door zowel de auteur, als door de hoofdpersonages voor het boek zonder titel waar het verhaal mee begon. De keuze voor deze titel wordt gemaakt door Palm, waarom dat zo is weet ze niet.
Liefde en naastenliefde, maar ook de taal zijn in Wedervaring belangrijke onderwerpen. Soms veel, maar meestal toch te weinig gegeven en ontvangen. Dat blijft hangen…

Ik heb Wedervaring graag gelezen.