Eindelijk in marathon in mijn tempo - Wat een prachtig boek

Het jaar dat Shizo Kanakuri verdween gaat over het leven van een Japanse man. Het verhaal is gebaseerd op een onwaarschijnlijke maar waargebeurde sportuitslag.
De Japanner had namelijk meegedaan aan de olympische spelen in Stokholm en heeft de marathon officieel gelopen in 54 jaar, 8 maanden, 6 dagen, 5 uur, 32 minuten 20,3 seconden.
Het lijkt hierdoor misschien een grappig verhaal te worden maar dat is niet zo.
Het is bedachtzaam en prachtig geschreven en de vreemde Olymische tijd is slechts een kleinigheid in het geheel.

De atleet wordt gevold van zijn jonge jaren tot een oude man.
Hij ziet hardlopen niet als een sport maar een moment om in rust tot zichzelf te kunnen keren en een wedstrijd tegen jezelf en niet iets dat je tegen anderen doet.
In dit verhaal lijkt hij min of meer toevallig mee te mogen doen aan de Olympische spelen die toen vooral belangrijk waren om handel en diplomatieke zaken af te handelen. De atleten waren er bijna meer voor de sier dan de hoofdrolspelers die ze nu zijn.

Tijdens de marathon gebeurt er iets waardoor Shizo afhaakt en uit schaamte, verdwijnt.
Hierna volgen omzwervingen die eindigen op een eiland waar Shizo over een oeroude kersenboomgaard mag waken.
Dat gedeelte vond ik zelf het mooiste. De mijmeringen, het trage leven en de bijna meditatieve handelingen zijn prachtig geschreven.