De auteur zet aan het einde er zelf ook een mythe in

Een fijn boek om af en toe op te pakken, door te bladeren en er zomaar iets uit te lezen.
Dat deed ik overigens zelf niet want ik las het van voor naar achter en in slechts een paar dagen.
Het boek staat vol met voedings mythes die al dan niet ontkracht of aangevuld worden met meer informatie.
Soms is voedingsdeskundige hoogleraar Katan een beetje kort door de bocht naar mijn mening. Maar om eerlijk te zijn ga ik ervanuit dat de meeste beweringen in zijn boek waar zijn.
Hij heeft er in ieder geval heel wat langer over doorgeleerd dan ik met slechts een korte cursus "natuurvoedingsdeskundige."
Met wetenschap is het alleen wél zo dat het tegendeel bewijzen van iemand anders onderzoek, een groot deel van de inkomsten van de onderzoekers is. Hierdoor zullen zowel voor- als tegenstanders van dit boek, het vast nooit met elkaar eens worden.

Wat ik vervelend vindt aan het boek is de duidelijke afkeer van de auteur van te dikke mensen. Hij is naar mijn mening erg makkelijk in zeggen dat ze gewoon minder moeten eten en meer moeten bewegen, maar stelt ook dat afkicken van slecht of te veel eten bij een lager percentage lukt dan afkicken van heroine. Daarnaast zegt hij niets over andere invloeden zoals stress en slecht slapen en dat vind ik spijtig. Meestal is obesitas geen keuze geweest maar een samenloop van omstandigheden.

De auteur eindigt zijn boek met een stuk over alcohol.
Als niet-drinker vond ik het vermakelijk te lezen dat hij af en toe whisky drinkt. Onder andere omdat hij dat gezellig vindt.
Van mij mag hij.
Maar zeggen dat alcohol drinken voor hem gezellig is, is dus wel weer zo een voedingsmythe.