Het grachtenhuis

1942, Lochem. Heleen woont tijdelijk bij haar ouders op de boerderij, nadat haar man is omgekomen aan het front. Ze kan echter niet wachten om terug te keren naar Amsterdam, waar ze haar leven had opgebouwd. Als ze de kans krijgt om als secretaresse voor een belangrijk advocatenkantoor in de hoofdstad te gaan werken, grijpt ze die met beide handen aan.

Maar algauw komt ze erachter dat haar baas in dienst is van het Duitse Rijk, en Heleen begint te twijfelen. Wil ze wel voor zo iemand werken? Tegelijkertijd beseft ze dat ze ook invloed kan hebben – en misschien zelfs haar beste vriendin kan helpen, die Joods is. Er breekt een levensgevaarlijke periode aan. Terwijl ze niemand meer écht kan vertrouwen, moet Heleen cruciale keuzes maken om de mensen van wie ze houdt te kunnen redden.

Wat een prachtige, sfeervolle historische roman die me onder de huid kroop. Het Grachtenhuis is een roman die twee tijdlijnen verweeft tot één meeslepend verhaal vol geheimen, verlies en onverwachte verbondenheid. Rachel van Charante beschrijft Amsterdam, zowel in het heden als tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wat zich haast als een film in je hoofd afspeelt. De grachten, de statige panden en de verborgen kamers worden goed en beeldend beschreven. De afwisseling tussen het verhaal van de jonge vrouw in het heden en de gebeurtenissen in de oorlogsjaren zorgt voor een spanning. Twee verhaallijnen die naar elkaar toe bewegen. Ik had moeite om het boek weg te leggen.

Rachel van Charante vertelt op een heerlijke manier het verhaal, ze heeft een vloeiende schrijfstijl en daarom leest het boek als een trein. Ook wist deze schrijfster de spanning precies goed op te bouwen. Ik vond het een warme en ontroerend verhaal, maar die je ook laat nadenken over het verleden. Kortom vind ik dit boek een aanrader!
Deze recensie stond eerder op www.mirandasboekencorner.nl