Lezersrecensie
Het meisje met de blauwe ster
1942. Sadie is achttien en bevindt zich midden in de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog in het getto van Krakau. Als de nazi’s het getto leegruimen, vlucht Sadie met haar zwangere moeder het riool in.
Ella leidt op haar beurt een luizenleventje dankzij haar stiefmoeders goede band met de nazi’s. Maar haar vrienden hebben haar in de steek gelaten en haar verloofde is naar het front gestuurd.
Tijdens een van haar eindeloze, eenzame wandelingen door Krakau ontdekt Ella Sadies schuilplaats. De mensonterende plek waar Sadie zich bevindt en de angst waarin ze leeft raken Ella diep, en ze besluit haar te helpen. Voorzichtig bouwen de twee een band op, maar als de oorlog heviger wordt blijkt hun vriendschap levensgevaarlijk: voor Ella, Sadie en iedereen om hen heen…
Het verhaal volgt twee jonge vrouwen in het door de nazi’s bezette Krakau. Sadie, een Joods meisje dat met haar familie onderduikt in het rioolstelsel onder de stad en Ella, een katholiek meisje uit een welgestelde familie, die ogenschijnlijk veilig is maar gevangen zit in een leven vol geheimen en morele dilemma’s.
Hun werelden kruisen elkaar wanneer Ella Sadie ontdekt. Wat begint als een toevallige ontmoeting groeit uit tot een onwaarschijnlijke vriendschap die hen beiden dwingt tot moedige keuzes.
Pam Jenoff laat zien hoe gewone mensen buitengewone moed kunnen tonen. De scènes in het riool zijn beklemmend en realistisch. Je voelt de angst, de stank, de duisternis, maar ook de hoop die blijft smeulen. De relatie tussen Sadie en Ella vormt het hart van het verhaal. Hun band overstijgt klasse en gevaar. De auteur schrijft vlot en beeldend. Het boek leest snel, de roman voelt soms bijna als een oorlogsfilm met ondergrondse schuilplaatsen, gevaarlijke smokkelroutes, dreiging op elke hoek. Dat alles maakt het verhaal spannend. Ik vond het een mooi en bijzonder verhaal om me in te verliezen. Echt een boek waarmee ik moeite had om het weg te leggen, je wil maar blijven lezen.
Deze recensie stond eerder op www.mirandasboekencorner.nl
Ella leidt op haar beurt een luizenleventje dankzij haar stiefmoeders goede band met de nazi’s. Maar haar vrienden hebben haar in de steek gelaten en haar verloofde is naar het front gestuurd.
Tijdens een van haar eindeloze, eenzame wandelingen door Krakau ontdekt Ella Sadies schuilplaats. De mensonterende plek waar Sadie zich bevindt en de angst waarin ze leeft raken Ella diep, en ze besluit haar te helpen. Voorzichtig bouwen de twee een band op, maar als de oorlog heviger wordt blijkt hun vriendschap levensgevaarlijk: voor Ella, Sadie en iedereen om hen heen…
Het verhaal volgt twee jonge vrouwen in het door de nazi’s bezette Krakau. Sadie, een Joods meisje dat met haar familie onderduikt in het rioolstelsel onder de stad en Ella, een katholiek meisje uit een welgestelde familie, die ogenschijnlijk veilig is maar gevangen zit in een leven vol geheimen en morele dilemma’s.
Hun werelden kruisen elkaar wanneer Ella Sadie ontdekt. Wat begint als een toevallige ontmoeting groeit uit tot een onwaarschijnlijke vriendschap die hen beiden dwingt tot moedige keuzes.
Pam Jenoff laat zien hoe gewone mensen buitengewone moed kunnen tonen. De scènes in het riool zijn beklemmend en realistisch. Je voelt de angst, de stank, de duisternis, maar ook de hoop die blijft smeulen. De relatie tussen Sadie en Ella vormt het hart van het verhaal. Hun band overstijgt klasse en gevaar. De auteur schrijft vlot en beeldend. Het boek leest snel, de roman voelt soms bijna als een oorlogsfilm met ondergrondse schuilplaatsen, gevaarlijke smokkelroutes, dreiging op elke hoek. Dat alles maakt het verhaal spannend. Ik vond het een mooi en bijzonder verhaal om me in te verliezen. Echt een boek waarmee ik moeite had om het weg te leggen, je wil maar blijven lezen.
Deze recensie stond eerder op www.mirandasboekencorner.nl
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van MirandaVosDamen
Gesponsord
De ijzersterke nieuwe roman van de auteur van de moderne klassieker De overlevenden! Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
