Midwintergloed

Olive is herstellende na de hevige schoolbrand en wil het liefst zo snel mogelijk terug haar oude leven in handen. Maar niets van dit is realistisch! Fysio, verbanden wissels, terug naar klas 11, geen zwem competitie en nog gezwegen over al die andere leuke dingen die haar vrienden wel ondernemen.
Colin heeft het dan psychologisch erg moeilijk en wordt hier thuis niet in opgevangen. Noodkreten krijgen geen gehoor tot er een bepaalde actie erg fout afloopt. Helaas wordt deze actie niet gezien en wordt de doofpot theorie toegepast doir het thuisfront. Weg sturen naar Dunbridge Academy is volgens zijn ouders de oplossing, maar hoe lang zal Colin er over doen om het ook hier te verkorven?
Wat een pracht van een verhaal was dit zeg!!
Wel heftig, maar zo intens, mooi en oprecht gebracht! Let op want er zitten best wat triggers in van zelfverminking, trauma, anorexia, diabetes en scheiding, maar altijd gebracht in een juist kader en met de juiste toelichtingen.
Het was soms erg emotioneel geladen, het deed echt iets met je als lezer en je voelde zo sterk de emoties van Oliva en Colin.
De blinde hielp de dove was het vaak, want wat hadden ze veel gemeen en toch net weer ietsje anders om mee te dealen.
Sarah Sprinz weet zeer goed de leefwereld van bijna volwassen jongeren te belichten. De sfeer en omgeving van de typische kostschool gemeenschap stond weer zo goed in beeld, waardoor de verhaallijn echt tot zijn recht kwam.
Een zeer vlot en onderbouwd verhaal, dat ik niet weg kon leggen is Midwintergloed!
Het laatste deel in de Dunbridge Academy trilogie en echt het beste om deze reeks mee af te sluiten!

5 sterren

@missp_her_books_read