Lezersrecensie
Winterlicht
Het verhaal van Linde en Noah gaat verder in Winterlicht. Linde is nu eigenaar van een evenementen bureau en wil in december iets organiseren voor Porto Mare, geen traditionele kerstmarkt maar iets wat het havendorpje typeert.
Noah is verder zijn zeilschool aan het uitbouwen, tot hij een brief ontvangt van een
Australische collega met de vraag om daar zeil lessen te komen geven. Zal deze keuzes en dilemma’s hun relatie beïnvloeden, want voor het eerst heeft Linde in Porto Mare het thuisgevoel gekregen.
Winterlicht brengt de kerst en wintersfeer mooi naar voor. Het laat weer sterk het dorpsgevoel zien en hoe de middenstand creatief inspeelt op een evenement.
Maar ook hoe prille relaties op een kruispunt staan, doorgaan hier, doorgaan elders, tijdelijk onderbreken of definitief stoppen.
Moeilijke keuze waar tijd en bezinning voor nodig zijn.
Aysline McGrath schrijft dit verhaal weer met veel toewijding en aandacht voor het psychische welzijn van haar personages. Het is liefelijk, vertederend en romantisch, dat voor een echte feelgood liefhebber de ideale benadering is met het voorspelbare happy end. Voor mij persoonlijk had het net iets realistischer mogen zijn, maar dan ga je eerder naar New adult en dat is het kader van Winterlicht niet.
Ze schrijft dit verhaal op een rustig tempo en met een mooi taalgebruik, dat erg fijn wegleest.
De personages wisselen elkaar regelmatig af, waardoor inzichten en betrokkenheid van elk, mooi naar voor komen.
Ook in een haven zoals Porto Mare is er in de winter zeker wat te beleven, genieten maar!
3,5 ster
@missp_her_books_read