Grijze muis

What happened with the character Helen Grace???
Dat is de grote vraag. De ietwat ongewone rechercheur (motorfanaat, sm, eigengereid) is veranderd in een beetje saaie grijze muis. Niets meer wat haar doet overstijgen bij andere politiemensen in thrillers. Saai personage, niet memorabel. Dan vond ik het ietwat schurende karakter van Helen Grace uit de vorige delen veel leuker om te lezen.
qua verhaal en plot werd ik ook niet omvergeblazen. Heel standaard... wederom seriemoordenaar actief...Wie zal het toch zijn? en waarom?
Tussendoor zijn er fragmenten waarin wordt verteld wat er jaren geleden is gebeurd.
Dan is er wederom een (nieuwe) super irritante, niets ontziende, meedogenloze, verslaggeefster, die het bloed onder je nagels vandaan haalt. Had ik al gezegd dat ze super irritant is? Waar vindt Arlidge deze verslaggeefsters toch? (En waarom altijd irritante vrouwen?) De vorige was ook al zo'n vals secreet.
Oh ja en dan is er nog een soort van oninteressant privéverhaal van collega agent Charlie. Ook dit is een beetje grijze muis type.
Dit alles in de overbekende, maar voor mij irriterende, schrijfstijl (héle korte hoofdstukken, snelle perspectiefwisselingen, weinig tekst, geen inhoud). Het leest wel supersnel, mede ook door de grote regelafstand, dus als je snel een boek wilt lezen, is dit je keuze! Het boek lijkt heel dik, maar is het eigenlijk helemaal niet, want als je alles (zoals de korte hoofdstukken, de brede regelafstand, de grote marges links en rechts) zal normaliseren, heb je een boek van 200 pag.

Deel 10 hoeft van mij niet meer zo, ben er wel klaar mee.