Lezersrecensie
Angsteiland
Er zijn boeken die je niet per se verbazen, maar die je gewoon lekker meeslepen. Angsteiland is precies zo’n thriller: vlot, filmisch en gemaakt om in één ruk uit te lezen.
Voor een nieuwe datingshow worden tien kandidaten op een eiland geplaatst. Ze zijn afgezonderd van de rest van de wereld, met als doel; het vinden van echte liefde, en dat terwijl je doodsangsten uitstaat.
Vanaf het begin hangt er een voortdurende dreiging boven het eiland waar de kandidaten verblijven. Het voelt afgesloten van de buitenwereld, alsof er elk moment iets kan misgaan. Die beklemmende sfeer blijft het hele verhaal aanwezig. De kandidaten weten niet wat hen overkomt. Wat is echt en wat is niet echt? Alexander Colin speelt daarmee. Vraagtekens stapelen zich op en situaties lopen steeds verder uit de hand.
Het verhaal lees je vanuit meerdere personages, waardoor je steeds verschillende kanten van de gebeurtenissen ziet. Tegelijkertijd duiken er documenten uit een politiearchief op. Die fragmenten geven kleine stukjes informatie prijs, zonder alles meteen uit te leggen. Samen zorgen ze ervoor dat je als lezer langzaam het grotere plaatje bij elkaar puzzelt. Dat houdt het verhaal in beweging en maakt nieuwsgierig naar hoe alles samenkomt.
Binnen de groep ontstaan bovendien scheurtjes. Er is verdeeldheid onder de personages, wantrouwen groeit en niemand lijkt nog echt te weten wie te vertrouwen is. Dat zorgt voor extra spanning, omdat niet alleen de omgeving onveilig voelt, maar ook de mensen om elkaar heen.
Op het vasteland groeit het wantrouwen ook. Een van de huisgenoten van de kandidaten vertrouwt het hele gebeuren niet en onderneemt zelf actie.
De schrijfstijl is filmisch, met korte scènes en veel vaart. Het voelt soms bijna alsof je een serie aan het bingen bent. Hier en daar is het wat over the top en niet alles is even verrassend, maar dat stoort eigenlijk nauwelijks. Juist doordat het niet ingewikkeld wordt, leest het makkelijk door.
Met meerdere plottwists en een constante stroom aan gebeurtenissen blijft Angsteiland vooral heel vermakelijk. Geen complexe thriller waar je dagen over moet nadenken, maar een lekker boek voor een avond op de bank.
Voor een nieuwe datingshow worden tien kandidaten op een eiland geplaatst. Ze zijn afgezonderd van de rest van de wereld, met als doel; het vinden van echte liefde, en dat terwijl je doodsangsten uitstaat.
Vanaf het begin hangt er een voortdurende dreiging boven het eiland waar de kandidaten verblijven. Het voelt afgesloten van de buitenwereld, alsof er elk moment iets kan misgaan. Die beklemmende sfeer blijft het hele verhaal aanwezig. De kandidaten weten niet wat hen overkomt. Wat is echt en wat is niet echt? Alexander Colin speelt daarmee. Vraagtekens stapelen zich op en situaties lopen steeds verder uit de hand.
Het verhaal lees je vanuit meerdere personages, waardoor je steeds verschillende kanten van de gebeurtenissen ziet. Tegelijkertijd duiken er documenten uit een politiearchief op. Die fragmenten geven kleine stukjes informatie prijs, zonder alles meteen uit te leggen. Samen zorgen ze ervoor dat je als lezer langzaam het grotere plaatje bij elkaar puzzelt. Dat houdt het verhaal in beweging en maakt nieuwsgierig naar hoe alles samenkomt.
Binnen de groep ontstaan bovendien scheurtjes. Er is verdeeldheid onder de personages, wantrouwen groeit en niemand lijkt nog echt te weten wie te vertrouwen is. Dat zorgt voor extra spanning, omdat niet alleen de omgeving onveilig voelt, maar ook de mensen om elkaar heen.
Op het vasteland groeit het wantrouwen ook. Een van de huisgenoten van de kandidaten vertrouwt het hele gebeuren niet en onderneemt zelf actie.
De schrijfstijl is filmisch, met korte scènes en veel vaart. Het voelt soms bijna alsof je een serie aan het bingen bent. Hier en daar is het wat over the top en niet alles is even verrassend, maar dat stoort eigenlijk nauwelijks. Juist doordat het niet ingewikkeld wordt, leest het makkelijk door.
Met meerdere plottwists en een constante stroom aan gebeurtenissen blijft Angsteiland vooral heel vermakelijk. Geen complexe thriller waar je dagen over moet nadenken, maar een lekker boek voor een avond op de bank.
1
Reageer op deze recensie
