Waar kunst, muziek en leven samenkomen

Ik vond dit een prachtig boek over kunst, muziek, de geneugten van het leven, vriendschap, verlies en liefde.
Hertmans schrijft bijzonder vlot en beeldend, waardoor je als lezer moeiteloos in het verhaal wordt meegezogen. Af en toe vond ik de beschrijvingen van bepaalde kunstwerken wat lang, maar dat loste ik vaak op door het werk even op te zoeken.
Door het kunstwerk te bekijken terwijl ik verder las, kon ik me eigenlijk nog beter inleven in het verhaal en de gedachten van de personages.

Het verhaal draait rond een docent en een student aan de kunstacademie.
Hun gedeelde passie voor kunst en muziek vormt een belangrijke rode draad, maar ook hun liefdes en persoonlijke worstelingen spelen een grote rol. Hertmans slaagt er mooi in om te tonen hoe kunst en leven voortdurend in elkaar overlopen.
Een groot deel van het verhaal speelt zich af in het mooie Vlaanderen: Gent, de polders en de kust. Als lezer herken je de sfeer van die plekken bijna fysiek.
Tegen het einde reist de hoofdpersoon door omstandigheden nog naar Italië, van Bergamo naar Napels, streken waar ik zelf ook erg van hou.

Wat ik bijzonder knap vond, is hoe Hertmans natuur, kunst, muziek en menselijke emoties met elkaar verweeft. Hij schrijft heel zintuiglijk: zelfs de geuren van hout, terpentijn, gras en bloemen lijken tot leven te komen, alsof je ze tijdens het lezen werkelijk kunt ruiken. Als muzikant en muziekliefhebber zette ik tijdens het lezen zelfs af en toe de muziekfragmenten op die hij in het boek beschrijft. Dat maakte de leeservaring voor mij nog intenser, alsof het boek een eigen soundtrack kreeg.

Wat ik ook grappig vond, is dat hij de naam Jan Chapot gebruikt. Hoogstwaarschijnlijk verwijst hij daarmee naar Jan Hoet, al kan ik het natuurlijk mis hebben.
De karaktertrekken die hij beschrijft herkende ik namelijk niet helemaal. Ik heb Jan Hoet ooit een paar keer mogen ontvangen in mijn zaak, en mijn indruk van hem was toch anders. Maar uiteindelijk blijft het natuurlijk fictie, en dat maakt het ook net boeiend.

Kortom: dit is een boek dat elke kunst- en muziekliefhebber zou moeten lezen. Het is een warm, rijk en soms ontroerend verhaal. Af en toe pinkte ik zelfs een traantje weg. Toen ik de laatste pagina omsloeg, had ik vooral één gevoel: jammer dat het boek al uit was. Van mij had het gerust nog wat langer mogen doorgaan.